Zoekresultaten

In deze blog ontdek je hoe David Goggins met zijn boek “Can’t Hurt Me” je uitdaagt om mentale kracht, onbreekbare discipline en persoonlijke verantwoordelijkheid te ontwikkelen. Van de 40% Rule tot de Accountability Mirror - je leert hoe je excuses omzet in actie en je grenzen verlegt. 🎧 Liever luisteren?  Klik hier  voor de Engelstalige podcastversie, automatisch gegenereerd via AI. Als er één man bestaat die je onherroepelijk confronteert met je eigen smoesjes, dan is het David Goggins. Zijn levensverhaal leest als een rauw contrast tussen slachtofferschap en ultieme verantwoordelijkheid. Van een jeugd vol geweld, racisme en armoede naar een leven als Navy SEAL, ultramarathonloper en wereldrecordhouder in pull-ups. Zijn geheim? Niet talent, niet geluk, maar keiharde discipline en een meedogenloze mindset. Toen ik zelf Can’t Hurt Me  voor het eerst las, merkte ik hoe confronterend zijn woorden zijn. Je kunt niet weglopen voor de spiegel. En als coach herken ik dat in veel trajecten: we verschuilen ons vaak achter overtuigingen (“ik kan dat niet”, “het is te laat”, “ik ben nu eenmaal zo”), terwijl er eigenlijk véél meer mogelijk is. Goggins’ filosofie is hard, maar eerlijk. Hij leert je dat pijn niet je vijand is, maar je toegangspoort tot groei. En dat persoonlijke verantwoordelijkheid niet beperkend is, maar juist bevrijdend. The 40% Rule: Je Kunt Veel Meer Aan dan Je Denkt Volgens Goggins gebruiken de meeste mensen slechts 40% van hun werkelijke potentieel. Wanneer je denkt dat je op bent, klaar om op te geven, heb je eigenlijk nog 60% over. Dit principe staat centraal in zijn filosofie. 💡 Praktische toepassing: Push jezelf verder dan comfortabel voelt. Wanneer je denkt dat je ‘genoeg hebt gedaan’, doe er dan 10% bovenop. Train je geest zoals een spier. Discomfort is niet het einde – het is de ingang naar groei. Stel absurde doelen. Wil je een marathon rennen maar haat je hardlopen? Ren dan gewoon 5 km vandaag en breid uit. 📌 Uitdaging:  De volgende keer dat je denkt dat je ‘niet meer kan’, zet dan een extra stap. Je kunt meer dan je brein je vertelt! 💪 De Accountability Mirror – De spiegel liegt niet Een van Goggins’ krachtigste tools is de Accountability Mirror . Voor de spiegel schreef hij Post-its met confronterende waarheden en doelen. Geen suikerlaagjes, geen excuses. Als coach merk ik dat dit vaak het moeilijkste punt is: écht durven kijken. Wat houd ik mezelf al jaren voor? Welke verhalen gebruik ik als excuus? Probeer dit: schrijf drie zinnen op die je nu ontwijkt, plak ze zichtbaar neer, en spreek ze hardop uit. Pijnlijk? Ja. Helend? Zeker. 👉 Wil je dit combineren met concrete oefeningen? Lees dan ook mijn blog: 🌀 Negatieve overtuigingen loslaten: Doorbreek mentale blokkades en bevrijd jezelf 🌀 Callus Your Mind – Je geest sterker maken Goggins spreekt over het ‘verharden van de geest’  zoals je handen eelt krijgen van zwaar werk. Mentaal callus opbouwen betekent: Bewust discomfort opzoeken en leren genieten van moeilijkheden. Pijn zien als een kans, niet als een belemmering. Dingen doen waar je slecht in bent, juist om te groeien. Praktische toepassing: Sta elke ochtend vroeger op dan je zou willen. Neem koude douches om je comfortzone uit te dagen. Doe elke week iets dat je echt ongemakkelijk vindt. Dit is exact het punt waar burn-out coaching  vaak bij aansluit. Niet door mensen nog meer te pushen, maar door ongemak bewust en veilig te gebruiken als groeipunt. The Cookie Jar: Put uit Je Eigen Overwinningen Wanneer Goggins het zwaar heeft, graaft hij in zijn "Cookie Jar" een mentale voorraad aan overwinningen en doorbraken. Dit helpt hem door de moeilijkste momenten heen. Maak je eigen lijst: Schrijf tien momenten op waarop jij sterker was dan je dacht. Lees dit wanneer je voelt dat je wilt opgeven. Gebruik je verleden als bewijs dat je meer kan dragen dan je brein je influistert. Geen excuses, alleen verantwoordelijkheid Goggins benadrukt dat hij geen talent heeft. Geen uitzonderlijke genen, geen slimme start, alleen meedogenloze discipline. 🔹 Zijn formule voor succes: ✔️ Hard werken > Talent – Talent is overschat, werkethiek wint altijd. ✔️ Consistentie is koning – Doe elke dag iets om beter te worden. ✔️ Je eigen lot bepalen – Niemand komt je redden. Jij bent verantwoordelijk voor je eigen groei. 📌 Uitdaging:  Begin vandaag nog met één actie die je dichter bij je doelen brengt. Geen excuses! 🚀 Can’t Hurt Me in jouw leven Als je Can’t Hurt Me  leest en niets verandert, dan heb je het niet echt begrepen. Goggins’ boodschap is simpel: stop met klagen, neem verantwoordelijkheid en word sterker dan je ooit voor mogelijk hield. Zijn boodschap is keihard én hoopvol: jouw verhaal ligt in jouw handen. Samengevat: Je hebt meer in je dan je denkt (40% rule). De spiegel liegt niet (accountability). Groei komt door ongemak (callusing). Je verleden is bewijs van je kracht (cookie jar). Stop met wachten, neem verantwoordelijkheid. Klaar om dit zelf toe te passen? Bij Klarvida help ik je om discipline, focus en zelfvertrouwen te ontwikkelen zonder te verdrinken in druk of uitstelgedrag. Ontdek hoe zelfvertrouwen coaching  je kan helpen om sterker te worden, grenzen te stellen en écht stappen te zetten. 🌿 Wil jij je excuses loslaten, je mentale kracht opbouwen en werken aan onbreekbare discipline? Bij Klarvida help ik je met persoonlijke groei coaching , mindset coaching  en mentale coaching  om je grenzen te verleggen en écht te doen wat nodig is. Zonder wachtlijst, zonder smoesjes. 📩 Boek hier je Gratis kennismaking Lees ook: 👉 [Hoe je je gedachten herprogrammeert voor succes] 👉 [De War of Art: Versla Resistance en stop met uitstellen] 👉 [Zelfliefde ontwikkelen in 4 stappen]

Kinderen voelen de innerlijke staat van hun ouders lang voor ze woorden begrijpen. Onverwerkte trauma’s, toxische stress en emotionele afwezigheid laten diepe sporen na. Deze blog toont hoe onbewuste patronen worden doorgegeven en hoe heling bij de ouder de sleutel is tot bescherming van het kind. Geen schuld, maar verantwoordelijkheid. Geen perfectie, maar aanwezigheid. Doorbreek de cirkel voor jezelf en de volgende generatie. We denken vaak dat we kinderen vormen met wat we zeggen. Maar diep vanbinnen weten we allemaal: kinderen luisteren niet alleen naar woorden, ze voelen wie je bent. Ze voelen je onuitgesproken angsten, je verborgen verdriet, je ingehouden woede. Voor ze taal begrijpen, begrijpen ze energie. En precies daar wringt het vaak. Het eerste ‘vijandje’ van een kind? Een ouder die zichzelf nog niet geheeld heeft. Dat klinkt hard. En misschien roept het zelfs iets defensiefs in je op. Maar deze uitspraak gaat niet over schuld. Het gaat over impact. Over de onzichtbare overdracht van pijn. Een ouder die innerlijk verwond is door zijn eigen jeugd, trauma’s of onverwerkt verdriet draagt dat, vaak ongewild, over op het kind. Niet per se met opzet, maar gewoon… omdat het er is. In blikken, in stilte, in stress, in afstand. Een ouder hoeft zijn kind niet te slaan of te schreeuwen om schade aan te richten. Onveiligheid zit vaak in het onzichtbare. Kinderen begrijpen eerst geen taal. Ze begrijpen energie. De impact van jouw gemoedstoestand op hun hersenen Uit onderzoek van het Harvard Center on the Developing Child blijkt dat toxische stress in de kindertijd de hersenontwikkeling ernstig kan verstoren . Het tast het geheugen aan, de emotionele balans en het leervermogen. Niet omdat het kind zwak is, maar omdat het brein zich moet aanpassen om te overleven in een omgeving die als onveilig wordt ervaren. Dat betekent: een kind dat opgroeit in de chaos van een ouder die emotioneel afwezig is, of onvoorspelbaar, bouwt geen innerlijke rust op, maar overlevingsstrategieën. Hun zenuwstelsel leert voortdurend alert te zijn. Hun lichaam leeft in paraatheid. Niet vanuit veiligheid, maar vanuit noodzaak. Wat een kind voelt: “Er klopt iets niet.” Wat hun brein doet: zich aanpassen om te overleven. Het kind maakt er een verhaal van. Maar meestal ten koste van zichzelf. Een kind zal nooit zeggen: “Papa is emotioneel niet beschikbaar.” Ze zullen denken: “Er is iets mis met mij.” Ze maken zichzelf verantwoordelijk voor jouw chaos. Ze zoeken naar verklaringen en als het brein die niet krijgt, maakt het ze zelf. Vaak in de vorm van schaamte, schuld en een laag zelfbeeld. Zo ontstaan overtuigingen als: “Ik ben niet belangrijk.” “Mijn gevoelens doen er niet toe.” “Ik moet sterk zijn.” “Als ik braaf ben, krijg ik misschien liefde.” Dit is geen aanklacht. Dit is een uitnodiging. “Je kind heeft geen perfecte ouder nodig, Alleen een aanwezige ouder.” De cirkel van onbewust doorgegeven trauma’s stopt niet vanzelf. Ze stopt pas… als jij stopt. Als jij je binnenwereld aankijkt. Als je zegt:"Ik voel pijn. Maar ik ga er iets mee doen, zodat mijn kind het niet hoeft te dragen." Dat is heling, moed en liefde in actie. Hoe begin je met het helen van die intergenerationele pijn? 1. Word aanwezig in plaats van perfect: Leg je telefoon weg. Kijk je kind aan. Luister zonder meteen te corrigeren. Je aanwezigheid is vaak belangrijker dan wat je zegt. 2. Herken je eigen patronen: Waar reageer je heftig op? Waar trek je je terug? Wat triggert je? Dat zijn vaak sporen van je eigen pijn. Je hoeft het niet meteen op te lossen, maar je kunt het wel erkennen. 3. Leer reguleren in plaats van controleren: Als jij leert omgaan met je stress, help je je kind om zijn eigen emoties te reguleren. Ademhaling, pauzes nemen, eerlijk zijn over je eigen gevoelens,...Dat is geen zwakte, dat is leiderschap. 4. Stop met projecteren: Je kind is niet de oorzaak van je frustratie. Ze zijn de spiegel. En spiegels zijn geen vijanden, ze tonen waar het licht mag binnenvallen. Je breekt de cirkel niet met perfectie. Maar met bewustzijn. Kinderen hoeven geen superouder. Ze hebben een ouder nodig die zegt: “Ik zie mezelf. En daarom zie ik jou.” Wanneer jij je verhaal aankijkt, kan hun verhaal anders verlopen. Wanneer jij stopt met vluchten, hoeft je kind zich niet meer af te vragen of ze het probleem zijn. Wanneer jij heelt, bescherm je niet alleen jezelf. Je bouwt ook een fundament voor hun innerlijke rust. Tot slot Voel je pijn, zodat zij het niet hoeven dragen. Vertel je verhaal, zodat hun verhaal lichter mag zijn. Wees aanwezig. Niet perfect. Alleen echt. Dit is geen verwijt. Dit is een herinnering aan je kracht en een uitnodiging om het anders te doen. Wil je dit thema dieper verkennen of voel je dat je zelf nog iets te helen hebt? Boek dan hier een gratis kennismakingsgesprek . Samen werken we aan het doorbreken van patronen die al te lang doorgegeven worden.

Je bent niet je gedachten, je bent de waarnemer ervan. Het Default Mode Network (DMN) is een hersennetwerk dat je innerlijke stem aanstuurt. Het herhaalt oude overtuigingen en piekergedachten, vaak zonder dat je het merkt. In deze blog ontdek je hoe mindfulness, NLP en ademwerk helpen om je brein tot rust te brengen en jezelf opnieuw te kiezen. Je kent dat stemmetje wel. Dat kritische fluisterend stemmetje in je hoofd dat zegt: “Waarom zei je dat net?” “Zie je wel, je bent niet goed genoeg.” “Wat gaan de mensen zeggen?” Het lijkt alsof die gedachten vanzelf komen. Maar dat is niet helemaal waar. Ze komen uit een specifiek netwerk in je brein dat constant verhalen over jezelf maakt . Dat netwerk heet het Default Mode Network   of kortweg: het DMN . En precies daarom wil ik het er vandaag over hebben. Want begrijpen hoe dat netwerk werkt, kan je leven veranderen. 🧩 Wat is het Default Mode Network? Het Default Mode Network  is een groep hersengebieden die actief wordt wanneer je niet op de buitenwereld gefocust bent , maar naar binnen  gaat. Dus wanneer je: aan het dagdromen bent aan jezelf denkt je zorgen maakt over wat nog moet komen nadenkt over het verleden of je afvraagt wat anderen van je vinden Het DMN is de automatische piloot van je geest . Niet “slecht”, maar wel efficiënt . Het maakt van losse ervaringen een doorlopend verhaal: wie jij bent , wat veilig is , wat gevaarlijk is , wat je moet vermijden . Er is echter wel een valkuil: Het DMN herhaalt  wat het al kent, ook als het niet meer klopt . 🧠 De belangrijkste spelers (zonder vakjargon) Mediale prefrontale cortex  → zelfreflectie, morele afwegingen Posterior cingulate cortex/precuneus  → zelfbewustzijn, innerlijk “filmdoek” Hippocampus  → geheugen & tijdreizen (verleden/toekomst) Samen vormen ze je innerlijke storyteller : Het DMN vertelt je wie je denkt dat je bent, niet wie je kán zijn. 🪞 De binnenwereld die niet stopt Stel je voor dat je brein een toneelstuk opvoert. Het DMN is de regisseur die steeds dezelfde scène  laat spelen: “Ik moet opletten dat ik niets verkeerd doe.”“Ik ben niet zoals de anderen.”“Als ik het niet perfect doe, verlies ik controle.” Die gedachten voelen  rationeel, maar zijn vaak gewoon oud en aangeleerd. Ontstaan uit pijn, schaamte of afwijzing. Het DMN speelt ze eindeloos opnieuw: althans tot jij op de rem trapt . 🌀 DMN en piekergedrag In coaching noemen we dit een denkloop : rondjes draaien in je hoofd. Je voelt het ook in je lichaam: gespannen schouders/kaak druk op de borst of knoop in de maag vermoeidheid zonder duidelijke reden diffuse onrust of angst Een overactief DMN   put  je uit, mentaal én neurologisch. Vaak merk je het pas wanneer je lichaam op de rem duwt: burn-out, paniek, slapeloosheid of somatische klachten. 🔁 DMN, TPN en de “wisselknop” Je brein heeft grofweg drie netwerken die elkaar afwisselen: DMN  → naar binnen (zelfverhaal) TPN (Task-Positive Network)  → doelgericht focussen, problemen oplossen Salience Network  → de wisselknop  die beslist waar aandacht naartoe gaat Bij piekeren blijft de wisselknop hangen  op DMN. Training (mindfulness, adem, aandacht) herstelt die flexibiliteit . 📖 Mini-casus: Sara aan de vergadertafel Sarah (37) schuift aan voor een zoveelste teammeeting. Iemand vraagt feedback. Voordat ze iets zegt, start haar DMN: “Zeg niets stoms.”“Ze gaan zien dat ik het niet kan.” Ze voelt haar hart bonken en haar kaken staan onder spanning. Ze glimlacht en zwijgt. Later is ze boos op zichzelf. Wat hielp? 1 minuut ademen  vóór de meeting, één ankerzin  ( “Ik mag onvolmaakt en helder zijn.” ), en twee seconden pauze  voor elke zin. Na drie weken merkte ze: het verhaal in mijn hoofd is milder en haar bijdragen werden veel sterker. 🌿 Wat helpt om je DMN tot rust te brengen? 1) Mindfulness: trainen van aanwezigheid Door je aandacht terug te brengen naar hier-en-nu , geef je je brein een pauze van het zelfverhaal. Probeer dit (2 minuten): Voel je in- en uitademing. Tel 1–10, start opnieuw. Elke afleiding is geen fout, maar een herhaling , precies wat je brein verandert. Effect:  minder ruminatie (dat molentje), meer ruimte tussen gedachte en reactie. 2) NLP: verander het script, niet de kern In NLP onderzoeken we je innerlijke programmering . Welke taal  gebruikt jouw DMN? Veelvoorkomende scripts: “Ik moet sterk zijn.” “Anderen zijn belangrijker dan ik.” “Als ik fouten maak, ben ik minder waard.” Reframing in 3 stappen: Herken  de zin (schrijf letterlijk op). Onderzoek : Van wie is deze? Hoe oud voelt ze? Dient ze mij nu? Herschrijf : kies een waar & behulpzaam  alternatief. Van “Ik mag geen fouten maken” → “Ik leer sneller mét kleine fouten.” 3) ACT & cognitieve defusie: je bent niet je gedachte Zeg je gedachte op het ritme van een kinderliedje of plak ervoor: “Ik merk de gedachte dat…” . Het haalt de betovering  weg: jij bent de waarnemer , niet de gedachte. 4) Adem & zenuwstelsel: reset in 60–90 seconden Je DMN draait hoger als je sympathische  systeem (stressmodus) aan staat. Twee snelle tools: 4–4–4-adem : 4 tellen in – 4 vasthouden – 4 uit. Herhaal 1–2 min. Fysiologische zucht : korte inademing → nog een klein beetje bij → lange  uitademing. 5–10 keer. 5) Lichaam vóór verhaal Beweging, wandelen, rekken, koude douche of warm bad. Je lichaam  reset sneller dan je gedachten. Eerst je lijf, dan je verhaal. 6) Grenzen & prikkels: geef je brein minder caféïne en chaos Schermpauzes  (micro-sabbath van 20–30 min) Eén taak tegelijk  (monotasken). Multitasking is een illusie. Notificaties uit  tijdens focustijd Slaapritueel : 60 min voor bed geen blauw licht 7) Relatie met jezelf Zelfkritiek activeert  je DMN; zelfcompassie   kalmeert . Oefening (2 min):  Leg een hand op je borst. Zeg zacht: “Dit is moeilijk. Ik ben niet alleen. Ik mag vriendelijk zijn voor mezelf.”Voel wat er in je lichaam verandert. 🧪 Psychedelisch onderzoek Onder gecontroleerde omstandigheden (klinisch onderzoek) laten middelen zoals psilocybine  of LSD  een tijdelijke vermindering  van DMN-activiteit zien. Mensen beschrijven “ego-verzachting”, inzicht, verbondenheid. Dit kan helpend zijn bij o.a. depressie of existentiële angst, uiteraard onder professionele begeleiding . Belangrijk: je hoeft géén psychedelica te gebruiken om DMN-flexibiliteit te trainen. Mindfulness, ademwerk, therapie en coaching kunnen veel bereiken: veilig, geïntegreerd en duurzaam. 🧭 Is dit DMN of realiteit? (snelle check) Is het oud?  Heb ik dit verhaaltje al 100 keer gedacht? Is het waar?  Welke data  heb ik—niet welke angst? Is het behulpzaam?  Brengt dit me dichter bij wie ik wil zijn? Wat is mijn kleinste volgende stap?  (≤ 2 minuten) Als je op 1–3 “nee” of “twijfel” voelt: wissel van spoor → adem, beweeg, ankerzin . 🗺️ Het 7-dagen DMN-resetplan (micro-habits) Dag 1 – Ademanker (2 min): Ochtend en avond 4–4–4-adem. Noteer 1 woord over je gevoel. Dag 2 – Gedachtenlog: Schrijf 3 terugkerende gedachten. Zet ervoor: “Ik merk de gedachte dat…” . Dag 3 – Reframe: Kies 1 gedachte en herschrijf ze naar een waar & steunend  alternatief. Dag 4 – Lichaam eerst: Voor elke lastige taak: 60 seconden rekken + 10 kalme ademhalingen. Dag 5 – Monotask: Werk 25 minuten aan één taak. Telefoon in een andere kamer. 5 minuten pauze. 2 rondes. Dag 6 – Zelfcompassie: Schrijf jezelf een korte brief zoals je die aan een vriend zou schrijven. Dag 7 – Stille wandeling: 20 minuten zonder muziek of telefoon. Merk 5 dingen die je ziet/hoort/ruikt. Reflectie:  Wat is er lichter? Welke gewoonte wil je houden? 🧒 DMN bij kinderen (voor ouders en leerkrachten) Kinderen hebben ook een innerlijke storyteller: “Ik kan dit niet.”“Ze lachen met mij.” Wat helpt: Naam geven  aan gevoelens (“ Ik zie dat je teleurgesteld bent” ) Korte ademspelletjes  (blaas het kaarsje uit) Succesboekje : elke avond 1 klein trots-moment Geen schermen  voor het slapengaan 🧰 SOS-kaartje voor je portemonnee Stop  (1 adem) Voel  (waar in je lichaam?) Noem  (gedachte = gedachte) Kies  (1 kleine actie in lijn met je waarden) ✨ Je bent niet je verhaal Als je dit onthoudt, is deze blog geslaagd: Het DMN vertelt je wie je denkt  dat je bent. Maar jij bent zoveel méér  dan dat verhaal. Je bent niet je verleden, niet je angsten, niet je perfectionisme of faalangst. Je bent ook de stilte tussen de gedachten , de ruimte, de keuze. En dáár ligt je kracht. 💬 Wat kun je nu doen? Herken je dat je vaak in je hoofd leeft? Verlies je jezelf in oude verhalen of twijfels? Wil je leren hoe je je brein weer rust  en richting  geeft? Dan is een vrijblijvend kennismakingsgesprek bij Klarvida  misschien iets voor jou. Niet zweverig of dwingend. Gewoon thuiskomen bij jezelf, met iemand naast je die het pad kent. 🔗 Vraag hier je gratis gesprek aan. Bonus: mini-brainfacts Netwerk/gebied Rol Default Mode Network Zelfverhaal, dagdromen, ruminatie Task-Positive Network Focus, plannen, probleemoplossing Salience Network Schakelen tussen binnen/buiten, prioriteiten Prefrontale cortex Zelfreflectie, morele keuzes Hippocampus Geheugen, verleden/toekomst Posterior cingulate/precuneus Zelfbewustzijn, innerlijke verbeelding

In deze blog ontdek je waarom zó veel volwassenen op latere leeftijd pas leren omgaan met emoties, grenzen en innerlijke rust. Dit vindt vaak zijn oorsprong in een systeem waarin prestaties belangrijker zijn dan gevoelens. Hoe we als samenleving kinderen slim leren zijn, maar vergeten hen zacht te leren zijn. Ontdek wat jij als ouder, leerkracht of coach vandaag al kunt doen. 🧠 Slim, maar niet verbonden Ons onderwijssysteem leert kinderen rekenen, spellen, schrijven en analyseren. Ze leren feiten onthouden, toetsen afleggen, en presteren onder druk. Maar wie leert hen om: te benoemen wat ze voelen? te reguleren wat hen overspoelt? om te gaan met verdriet, schaamte, boosheid of angst? We leven in een wereld waar het IQ nog steeds zwaarder weegt dan het EQ. Kinderen krijgen punten voor correcte antwoorden, maar zelden erkenning voor innerlijke kracht: kwetsbaarheid, eerlijkheid, empathie. Het resultaat? Volwassenen die alles kunnen uitleggen… behalve wat er leeft in hun hart. 🧬 Wat er gebeurt in een jong brein Kinderen worden geboren met een open zenuwstelsel. Ze voelen alles, ze spiegelen en ze leren door observatie. Hun brein, vooral de prefrontale cortex (rationeel denken), is nog in volle ontwikkeling. Emotionele regulatie komt dus pas later op voorwaarde dat het wordt voorgeleefd  én aangeleerd . Wanneer gevoelens zoals angst, verdriet of woede worden weggeduwd met: “Doe normaal ” “Dat is nergens voor nodig” “Komaan, het is maar…” … dan leert het kind: mijn gevoelens zijn niet welkom . De amygdala (angstcentrum) blijft dan overactief, en het kind leert zichzelf af om naar binnen te luisteren. Het wordt een denker , een presteerder en iemand die leeft vanuit het hoofd in plaats vanuit het hart. ❤️ Emotionele geletterdheid: het vergeten vak Wat als we kinderen ook leerden: “Je gevoel mag er zijn.” “Je bent niet moeilijk. Je voelt gewoon veel.” “Kwaad zijn betekent niet dat je slecht bent.” Emotionele geletterdheid  betekent dat je kunt herkennen, benoemen en reguleren wat er in je leeft zonder oordeel. Dat je weet dat een emotie een golf is, geen identiteit. Dat je leert ademen doorheen frustratie, in plaats van het weg te duwen. En dat begint… bij ons. Volwassenen die dat zelf ook geleerd hebben. 🔄 NLP: overtuigingen bijsturen die al jong ontstaan Veel van onze overtuigingen ontstaan in de kindertijd. “Ik mag geen ruimte innemen.” “Ik ben te veel.” “Ik moet flink zijn.” “Ik moet presteren om liefde te verdienen.” Neuro-Linguïstisch Programmeren (NLP) helpt om die oude scripts zichtbaar te maken en te herschrijven. NLP-oefeningen bij kinderen (en volwassenen): De omdraai-oefening “Wat geloof je nu over jezelf?”“Wat zou een liefdevolle vriend(in) zeggen?”→ Zo leren kinderen andere perspectieven innemen. Emotie-incheck Gebruik kleuren of dieren voor gevoelens.“Ben jij vandaag meer een blauwe beer of een rode beer?” Ankeren van kracht Laat kinderen een moment oproepen waarop ze zich trots of kalm voelden. Koppel dit aan een gebaar (vb. hand op hart). Zo leren ze rust activeren in spannende momenten. 🧘 Mindfulness bij kinderen: ruimte geven aan het voelen Mindfulness leert kinderen (en volwassenen) om zonder oordeel te observeren wat ze voelen. Zonder te hoeven fixen en zonder te moeten uitleggen. Gewoon zijn . Eenvoudige mindfulness-tools voor kinderen: Adem-diertjes “Stel je voor dat je een schildpad bent. Hoe ademt een schildpad?”→ Langzaam in, langzaam uit. Rustig worden. Voel-je-voeten-moment Even stilstaan. Voeten voelen op de grond. “Wat voel je nu in je lijf?” Gedachtenwolken “Stel je voor dat je gedachten wolkjes zijn. Je kijkt ernaar, maar je hoeft ze niet vast te houden.” Deze technieken helpen kinderen om veiligheid te vinden in zichzelf in plaats van bevestiging te zoeken in prestaties. 📚 Waarom dit ook voor volwassenen geldt Als jij nooit hebt geleerd om je gevoelens te benoemen, is het logisch dat je je nu soms overspoeld voelt. Dat je piekert, vermijdt en je sterk voordoet terwijl je vanbinnen worstelt. Je doet het niet verkeerd. Je hebt gewoon nooit de taal gekregen om jezelf emotioneel te lezen . Maar dat kan veranderen. Je kunt vandaag wél leren voelen. Zacht zijn. Je innerlijke kind erkenning geven. En zo word jij de ouder of coach die jij vroeger nodig had. 💡 Vijf manieren om emotionele ontwikkeling te versterken Begin elke dag met een gevoel-check Vraag jezelf of je kind: “Wat leeft er nu in mij?” Geen oordeel, gewoon opmerken/observeren. Maak emoties visueel Werk met kleurencirkels of een emotiemeter. Laat kinderen (en jezelf) gevoelens aankruisen. Gebruik verhalen of boeken Lees samen over gevoelens. Laat kinderen vertellen wat ze herkennen. Geef ruimte in plaats van advies Vraag: “Wat voel je?” in plaats van: “Waarom doe je zo?” Luisteren is vaak al genoeg. Werk aan je eigen emotionele geletterdheid Kinderen leren niet van wat je zegt, maar van wie je bent en welk gevoel je ze geeft. Een nieuwe generatie begint bij ons We leren kinderen tellen, maar we moeten hen ook leren voelen. Zodat ze niet op hun dertigste in therapie moeten leren: dat ze mogen bestaan zonder te presteren dat emoties niet gevaarlijk zijn dat kwetsbaarheid kracht is Dat begint niet met een handboek, maar met ons voorbeeld . Met ouders, leerkrachten en coaches die durven voelen, praten, huilen, zacht zijn. Zodat kinderen niet alleen leren om het juiste antwoord te geven, maar ook om zichzelf niet te verliezen onderweg. Bij Klarvida werken we met kinderen, jongeren en volwassenen rond zelfvertrouwen, emotionele rust en innerlijke kracht. Met NLP, mindfulness en speelse, veilige methodes bouwen we bruggen naar een toekomst met meer zachtheid, helderheid en verbinding. 📩 Boek hier je gratis kennismakingsgesprek Ps: Wil je dit thema op een speelse én diepgaande manier beleven? De animatiefilm Inside Out  is een ontroerende aanrader die toont wat er gebeurt als gevoelens eindelijk mogen spreken. Een must-see voor ouders, leerkrachten en grote mensen met een klein hartje.

In deze blog ontdek je hoe je hardnekkige patronen en beperkingen doorbreekt en jezelf overstijgt aan de hand van inzichten van Joe Dispenza . Met krachtige oefeningen, neuroplasticiteit en meditatie leer je hoe je jezelf herprogrammeert voor een nieuwe, bewuste realiteit vol groei en innerlijke kracht. Herkenbaar? Je blijft vastzitten in patronen die je eigenlijk al lang bent ontgroeid. Je probeert te veranderen, maar op de een of andere manier blijf je terugkeren naar dezelfde gedachten, emoties en gedragingen. Joe Dispenza stelt dat dit geen toeval is, maar een neurologische gewoonte. Gelukkig is gewoontedenken geen levenslange veroordeling. Dankzij de kracht van neuroplasticiteit kun je jezelf stap voor stap herprogrammeren. Welkom in de wereld van kwantumfysica , meditatieve herconditionering en bewuste creatie. In deze blog neem ik je mee door de kernprincipes van Dispenza’s methode, en hoe jij ze praktisch kunt toepassen om los te komen van oude beperkingen – en op een dieper niveau te worden wie je werkelijk bent. Waarom verandering Zo lastig voelt (Maar Niet Hoeft te Zijn) Je brein is een geavanceerd automatiseringsmachine. Vanaf je kindertijd sla je overtuigingen, reacties en copingmechanismen op. Tegen de tijd dat je volwassen bent, wordt naar schatting 95% van je gedrag gestuurd door je onderbewuste . En dat onderbewuste wil maar één ding: veiligheid en voorspelbaarheid. 🔄 Daarom voelt verandering vaak als een bedreiging: Je brein herhaalt liever het bekende dan het onbekende Emoties en gedachten worden ‘verslavend’ en voelen vertrouwd Elke poging tot groei roept innerlijke weerstand op Veel mensen proberen die weerstand te overwinnen met discipline of wilskracht. Maar zolang je interne software niet mee verandert, blijf je vechten tegen je eigen besturingssysteem. Joe Dispenza leert je om niet te forceren, maar te herschrijven . Neuroplasticiteit: je brein is kneedbaar Neuroplasticiteit betekent dat je hersenen zich kunnen aanpassen, nieuwe verbindingen kunnen vormen en oude verbindingen kunnen afbouwen. Elke gedachte die je denkt, elke emotie die je voelt, laat letterlijk sporen na in je brein. Met herhaling wordt dit je nieuwe realiteit. 💡 De kern: Je bent niet je verleden. Je bent niet je gewoontes. Je bent wie je besluit te worden, telkens opnieuw. 📌 Praktische stappen: Herken je patronen.  Observeer je gedachten zonder oordeel. Welke overtuigingen herhaal je dagelijks? Verander je routine.  Breek de automatische piloot door iets nieuws te doen: neem een andere route, start je dag anders, zeg iets wat je normaal inslikt. Visualiseer bewust.  Zie en voel jezelf in de toekomst. Niet als droom, maar als ervaring in het nu. Door deze kleine verschuivingen ontstaat ruimte. Nieuwe neurale verbindingen. Nieuwe keuzes. De kracht van visualisatie en emotie Visualiseren is geen fantasie. Je hersenen maken nauwelijks onderscheid tussen een echte ervaring en een levendig ingebeeld scenario. Als je herhaaldelijk een krachtig toekomstbeeld oproept én koppelt aan een sterke emotie, begint je brein te geloven dat dit de nieuwe werkelijkheid is. 🌟 Oefening: Sluit je ogen en stel je voor dat je die blokkade volledig hebt overwonnen Voel hoe het zou zijn om vanuit vrijheid, kracht of zelfvertrouwen te leven Herhaal dit dagelijks 10 minuten Je traint hiermee je onderbewuste om zich af te stemmen op een andere toekomst – en je activeert tegelijk het neurologisch pad daarheen. Wat je uitzendt, trek je aan: de kwantumlink Volgens Dispenza werken gedachten en emoties als elektromagnetische signalen. Wat jij denkt én voelt, beïnvloedt het veld om je heen. Dit sluit aan bij principes uit de kwantumfysica: bewustzijn beïnvloedt materie . Ben je dus continu bezig met wat er ontbreekt, dan versterk je dat tekort. Maar richt je je op overvloed, dankbaarheid en mogelijkheden, dan stem je je lichaam en energie af op een ander niveau van zijn. 🔮 Kwantumvraag: Wat zou jij vandaag anders uitstralen als je wist dat het invloed had op je realiteit? Terugval & weerstand: waarom oude patronen blijven trekken Verandering is zelden lineair. Zelfs met de juiste mindset en technieken zul je momenten ervaren waarin je terugvalt. Dat is geen falen – dat is neurologisch logisch. Je brein zoekt naar het vertrouwde pad, vooral onder stress. 🧱 Herken deze signalen: Je saboteert jezelf vlak voor een doorbraak Je stelt uit, zelfs al weet je dat het ‘goed voor je is’ Je vindt plots redenen om niet te mediteren of visualiseren Oplossing?  Heb geduld. Erken de weerstand als onderdeel van het proces. Wees mild, maar consistent. Meditatie als herprogrammeringstool Meditatie is de tool bij uitstek om los te komen van de zintuiglijke wereld en toegang te krijgen tot het veld van potentieel. Je zet je brein in een andere frequentie, waardoor nieuwe verbindingen ontstaan – zonder afleiding van je oude ik. 🎧 Praktische tips: Gebruik een geleide meditatie (bv. van Dispenza zelf) Mediteer op een gevoel: liefde, kracht, vreugde Doe het dagelijks – ook al is het maar 10 minuten Meditatie is geen ontsnapping, het is een manier om je binnenwereld te herscheppen , zodat de buitenwereld volgt. Emotionele herconditionering: voelen vóór het gebeurt Je hersenen reageren sterker op emotie dan op feiten. Daarom is het cruciaal om de emoties van je gewenste toekomst nu al te voelen. 📌 Probeer dit: Denk aan iets wat je wilt bereiken Voel nu al de vreugde, vrijheid of dankbaarheid alsof het er al is Koppel dit gevoel aan een anker: ademhaling, muziek, beweging Zo leer je je lichaam een nieuwe staat van zijn aan – en veranker je je nieuwe realiteit fysiek. Veelgestelde vragen “Wat als ik niet goed kan visualiseren? ” Gebruik dan je andere zintuigen: hoor het, voel het, beschrijf het. Het gaat om beleving, niet perfect beeld. “Hoe snel zie ik verandering? ” Dat hangt af van je intentie, herhaling en openheid. Kleine verschuivingen zijn vaak al snel merkbaar. “Is dit zweverig? ” Nee. Dispenza’s methode is gebaseerd op neuroscience, hartcoherentie en biofeedback. Het is praktisch én meetbaar. Jij bent de bron van je transformatie Joe Dispenza’s werk laat één ding heel helder zien: je bent niet overgeleverd aan je verleden. Je bent de architect van je toekomst – als je bereid bent het oude los te laten en het nieuwe met open hart te verwelkomen. “Je moet groter worden dan de omstandigheden van je leven, groter dan de gevoelens die je vastzetten, groter dan het verhaal dat je jezelf vertelt.” – Joe Dispenza 🌿 Klaar om jouw oude patronen te doorbreken en jouw brein te herprogrammeren? Bij Klarvida Coaching in Waregem help ik je beperkende overtuigingen los te laten en innerlijke rust te vinden met NLP coaching en mindfulness technieken. Als mindset coach, stress coach en zelfvertrouwen coach begeleid ik je zonder oordeel en zonder wachtlijst. Ontdek hoe neuroplasticiteit, meditatie en praktische oefeningen jouw transformatie versnellen. 📩 Boek hier je Gratis kennismaking 📖 Lees ook: 👉 [ 😧 Negatieve gedachten stoppen met NLP: zo herprogrammeer je je brein voor innerlijke rust 😧 ] 👉 [ 💡 The Work van Byron Katie: bevrijd jezelf van stressvolle gedachten in 4 vragen 🧘‍ ] 👉 [ 🌿 Innerlijke groei volgens Elisabeth Kübler-Ross: de weg van zelfinzicht, verlies en transformatie 🌿 ] Blog door Klarvida Coaching – voor wie wil leven met helderheid, veerkracht en richting.

Wat als je onrust, twijfel of verlangen naar iets anders geen teken is van een crisis, maar van ontwaken? In deze blog herdefinieer je de zogenaamde midlifecrisis als een innerlijke roep van je ziel. We verkennen hoe oude rollen gaan wringen, wat zingeving écht betekent, en hoe coaching, NLP en zelfreflectie helpen bij heroriëntering op een leven dat klopt. Wat als je onrust geen probleem is, maar een uitnodiging? Je hebt een job. Misschien een gezin, huis, wat spaargeld, vakantiefoto’s. Op papier klopt alles, maar toch… Je wordt wakker met vragen.Een vage onrust.Een drukkend gevoel van “Is dit het nu?” Je voelt je prikkelbaarder. Emotioneler. Leeg, maar ook vol verlangen.Alsof er iets in jou klopt… maar je weet niet wat. En dan zegt iemand het luchtig:“Ach ja, dat is de midlifecrisis.”Maar jij voelt: Nee. Dit is iets anders. Iets groters. Iets dat dieper gaat. De term 'midlifecrisis': een verkleinwoord voor iets wezenlijks Een midlifecrisis klinkt als een cliché: Nieuwe auto. Ander kapsel. Jongere partner. Verloren dromen najagen. Maar wat als het geen crisis  is, maar een transitie ? Wat als het geen afbraak is, maar een ontwaken? De waarheid is: je ziel spreekt niet in woorden, maar in gevoelens. In vermoeidheid. In het besef: de manier waarop ik tot nu toe geleefd heb… past niet meer. Je ziel spreekt wanneer je leven té vol is van dingen die je leeg maken Je leeft al jaren op automatische piloot. Je hebt altijd gedaan wat verwacht werd: Flink zijn Voor anderen zorgen Presteren Je emoties ‘managen’ En ineens werkt dat niet meer. Je voelt een innerlijke weerstand tegen je eigen leven. Je wordt emotioneler, gevoeliger, sneller geraakt. Wat je vroeger motiveerde, doet je nu niks meer. Wat je vroeger kon negeren, schreeuwt nu in stilte. Nee, je wordt niet gek. Je ziel wordt wakker en dat voelt soms als chaos. De symptomen van een ziel die wakker wordt 🌀 Je voelt je 'leeg' in situaties waar je vroeger voldoening uit haalde 🌀 Je ervaart een onverklaarbare vermoeidheid 🌀 Je trekt je terug, of juist opstandig 🌀 Je stelt diepere vragen over wie je bent 🌀 Je voelt drang naar eenvoud, natuur, stilte 🌀 Je voelt verdriet om alles wat je hebt weggestopt Het zijn geen symptomen van een stoornis, maar signalen van heroriëntatie . Een uitnodiging: Leef je nog in lijn met wie je écht bent? Dit is geen einde. Dit is een tussenstuk. Tussen wie je moest zijn en wie je werkelijk bent. Tussen het oude verhaal en het nieuwe hoofdstuk. Tussen overleven en eindelijk beginnen leven. En ja dat is confronterend, want het betekent afscheid nemen van bepaalde zekerheden. Misschien zelfs van delen van jezelf die je jarenlang opgebouwd hebt. Maar het is géén afbraak.Het is een afpellen. Zodat je terugkomt bij wie je diep vanbinnen altijd al was. Waarom nu? Vaak komt dit proces tussen de 35 en 50.Niet toevallig. Tot dan leefden velen van ons volgens de ‘regels’: Een goede student zijn Een carrière opbouwen Een gezin stichten Doelen halen Alles ‘voor elkaar’ hebben Maar je ziel heeft andere criteria: 🌿 Leef je in waarheid? 🌿 Voel je je verbonden? 🌿 Ben je trouw aan je waarden? 🌿 Sta je jezelf toe om écht te voelen? Als het antwoord ‘nee’ is, zal je ziel zacht maar dwingend beginnen fluisteren.En als je blijft negeren? Dan begint ze te schreeuwen: vaak via je lichaam, je relaties of je mentale gezondheid. Wat als je ziel nooit toestemming kreeg? Misschien heb je altijd geleefd in de verwachtingen van anderen. Altijd sterk, verantwoordelijk, beschikbaar. Altijd ‘de verstandige’, ‘de redder’, ‘de succesvolle’. Maar ergens in jou… leeft een andere stem. Eentje die zegt: Ik wil niet alleen maar presteren. Ik wil voelen. Ik wil geen perfect leven. Ik wil een écht leven. Ik wil niet blijven vasthouden. Ik wil leren loslaten. En misschien voel je je daar schuldig over. Alsof het ondankbaar is, maar dat is het niet. Je ziel fluistert niet omdat je faalt, ze fluistert omdat je klaar bent voor meer waarheid. De roep van de ziel klinkt niet als een to-dolijst Ze klinkt als: Stil verlangen Ongemotiveerdheid Tranen zonder reden Creatieve impulsen Innerlijke onrust En het is zó makkelijk om die signalen weg te verklaren:“Het is de leeftijd.”“Het zijn de hormonen.”“Het gaat wel over.” Maar wat als het juist niet moet  overgaan? Wat als het binnen mag komen ? Coaching als thuiskomst Bij Klarvida komt dit thema zó vaak terug. Mensen zeggen: “Ik weet niet meer wie ik ben, ik herken mezelf niet meer.” “Ik ben het beu om de versie te zijn die van mij verwacht wordt.” “Ik voel iets veranderen, maar ik snap het niet.” Wat we dan doen, is vertragen. Niet fixen, niet forceren, maar luisteren. Luisteren naar: Wat je voelt Wat je lichaam vertelt Wat je mist Wat je verlangt Coaching is geen crisisinterventie.Het is ruimte maken voor een innerlijk proces dat al lang bezig was. Een oefening: de vragen van je ziel Neem een rustig moment. Leg je hand op je hart. En stel jezelf deze vragen: ✨ Wat in mijn leven voelt te klein voor wie ik geworden ben? ✨ Wat vraagt er al langer om aandacht, maar schuif ik steeds opzij? ✨ Wat in mij hunkert naar meer vrijheid, meer creativiteit, meer echtheid? Laat het antwoord komen zonder te oordelen. Je hoeft niets te veranderen. je mag gewoon luisteren. Jij mag veranderen Verandering is geen crisis, het is evolutie. En nee, je hoeft niet te weten wat de volgende stap is. Je hoeft enkel te erkennen: dit klopt niet meer voor mij. Je mag dingen loslaten, opnieuw beginnen, stoppen met uitleggen, je waarheid volgen, zelfs als dat betekent dat anderen je niet meteen begrijpen. geen crisis, maar een roeping De zogenaamde midlifecrisis is geen instorting. Het is je ziel die zegt: “Ik ben er nog, en ik wil leven, écht leven.” En dat is geen probleem. Dat is een kans om jezelf terug te vinden, om opnieuw te kiezen en om te leven in lijn met je waarden, je ritme, je waarheid,... 💬 Wil je deze fluistering niet langer negeren? Bij Klarvida help ik je luisteren naar wat écht in jou leeft. Zonder oordeel, haast en zonder de term ‘crisis’. 👉 Plan hier je gratis kennismakingsgesprek Je bent welkom. Niet omdat je gebroken bent, maar omdat je klaar bent voor iets échts.

Mentale gezondheid hoort niet thuis in de marge, maar in het midden van onze gesprekken. Aan de keukentafel, op school en op het werk. In deze blog ontdek je waarom openheid over emoties, stress en innerlijke struggles essentieel is voor verbinding en veerkracht. Met inzichten uit NLP, psycho-educatie en mindful communicatie leer je hoe je het gesprek opent zonder oordeel. Waarom het tijd is dat we ook praten over wat er écht toe doet “Hoe was je dag?”“Goed, druk.”En jij? “Prima hoor.”Iedereen lacht, de kinderen eten, de radio speelt. Maar onder de oppervlakte schuilt soms iets anders: Onrust, een brok in de keel, een kind dat stil is, een partner die wegkijkt, vermoeidheid die zich niet laat wegduwen. We praten over werk, sport, eten en politiek, maar niet  over de dingen die ons echt raken. Wat als we dat wél zouden doen? Wat als mentale gezondheid geen taboe meer is, maar een vanzelfsprekend onderwerp, net als het weer? Waarom we nog steeds zwijgen Mentale gezondheid is in opmars. We delen quotes op Instagram. Steeds meer mensen zoeken hulp. En toch… Rond de keukentafel blijft het stil. Want daar wonen de overtuigingen van vroeger: “Je moet sterk zijn.” “Niet zagen, gewoon doorgaan.” “Anderen hebben het erger.” “Dat lossen we binnenshuis wel op.” Veel mensen hebben geleerd dat praten over gevoelens gelijkstaat aan klagen. Of zwakte. Of emotionele chaos. En dus zwijgen we. Terwijl het net daar begint, bij thuiskomen in woorden, in ruimte, in erkenning. Het verschil tussen oppervlakkig verbonden en écht verbonden Je kan elke avond met iemand aan tafel zitten zonder werkelijke  verbinding.Want verbinding ontstaat niet uit gewoonte. Het ontstaat uit: Eerlijkheid Aanwezigheid Kwetsbaarheid Luisteren zonder te willen oplossen Mentale gezondheid verdient daar een plek. Want je bent geen machine. Je bent een mens met een binnenwereld. En die binnenwereld verdient ruimte, ook in het gewone dagelijkse leven. Wat gebeurt er als we mentale gezondheid wegduwen? 🙈 Bij kinderen: Ze leren dat hun gevoelens lastig zijn. Ze stoppen met delen. Ze internaliseren stress en worden hyperfunctioneel of juist teruggetrokken. 🙈 Bij jongeren: Ze ontwikkelen maskers. Willen niet ‘anders’ zijn. Piekeren in stilte. Vergelijken zichzelf via sociale media. Zoeken uitwegen in controle of verdoving. 🙈 Bij volwassenen: Ze functioneren. Lachen. Doen. En vallen ’s avonds uitgeput neer. Ze stellen hulp uit. Of denken dat hun struggle niet ernstig genoeg is. En dan zeggen we: “Had ik het maar eerder geweten.”Maar misschien… hadden we het eerder kunnen horen , als er ruimte was geweest aan de keukentafel. Hoe die tafel er kan uitzien Een plek waar het oké is om te zeggen: “Ik voel me leeg vandaag.” “Ik weet niet goed wat ik voel.” “Mag ik even stilte?” “Ik had een zware dag, mentaal.” Een plek waar het veilig is om niet goed te zijn.Waar er niet meteen een oplossing moet zijn. Waar luisteren belangrijker is dan ‘fixen’.Waar ook kinderen leren: ik mag er zijn zoals ik ben. Concrete manieren om mentale gezondheid zichtbaar te maken in huis 1. Geef gevoelens dagelijks een naam Maak er een gewoonte van om te vragen: “Wat was jouw gevoel van vandaag?”Niet alleen “hoe was je dag?”, maar ook: “Wat raakte je?”Gebruik een voelingskaart, een emotie-icoon, of gewoon woorden zoals blij, bang, boos, beschaamd, opgelucht… 2. Normaliseer hulp zoeken Zeg gerust tegen je kinderen of partner: “Ik heb met iemand gepraat, dat deed me goed.” Zo toon je dat hulp geen teken van zwakte is, maar van zelfzorg. 3. Plan stilte in Maak ruimte voor een moment van rust aan tafel: zonder tv, zonder gsm, zonder haast. Gewoon samen zijn, zonder invulling. 4. Durf het aan om te leven Zeg: “Ik voel me vandaag wat overprikkeld, dus ik neem straks wat tijd voor mezelf.” Daarmee leer je anderen ook hun eigen grenzen aanvoelen. Waarom dit zo belangrijk is voor kinderen Kinderen leren niet wat je zegt. Ze leren wat je voorleeft . Als jij je gevoelens onderdrukt, leert je kind dat ook. Als jij nooit toegeeft dat je moe bent, denkt je kind dat kwetsbaarheid gevaarlijk is.Als jij jezelf voorbijloopt, zal je kind zich later schuldig voelen als het even wil rusten. Maar als jij zegt: “Ik voel me verdrietig vandaag, dat is oké.” “Ik was overprikkeld op het werk, ik neem even pauze.”Dan geef je een levensles die geen enkele school hen leert: zelfzorg is normaal. En gevoelens zijn welkom. Voor koppels: mentale gezondheid als deel van je relatie Zwijgen om de vrede te bewaren is géén liefde. Zorgen voor elkaars binnenwereld wel . Geef elkaar ruimte om te delen: Wat heb je vandaag nodig? Waar zat spanning? Waar voelde je je kwetsbaar? Je hoeft geen therapeut te zijn voor elkaar. Maar je kan wel een veilige haven zijn. En dat begint vaak gewoon met: aan tafel durven zeggen hoe het écht met je gaat. Het ongemak hoort erbij De eerste keren dat je zegt: “Ik voel me niet oké vandaag”, zal het onwennig zijn.Misschien voel je schaamte. Of je omgeving weet niet goed hoe te reageren. Dat is normaal. Onze maatschappij is het ontwend om emotionele eerlijkheid te ontvangen. Maar hoe vaker jij kiest voor echtheid, hoe veiliger het wordt voor anderen om te volgen. Iemand moet beginnen, en misschien ben jij dat. Coaching is vaak het gesprek dat je nooit aan tafel kon voeren Bij Klarvida komt er vaak iemand binnen die zegt: “Ik heb nog nooit echt gepraat over mezelf.”En dat raakt. Niet omdat die persoon ‘moeilijk’ is. Maar omdat er thuis, op school, op het werk nooit ruimte was voor die gesprekken. Coaching wordt dan een veilige keukentafel: Zonder oordeel, met volle aandacht en een stoel voor wie jij écht bent. een nieuw gesprek openen Je hoeft niet alles op tafel te gooien. Begin klein, met vragen zoals: Wat voelde zwaar vandaag? Wat heeft je geraakt? Heb je iets voor jezelf kunnen doen? Of gewoon: “Wat heb jij vandaag gemist, bij jezelf of bij een ander?” Klaar om het gesprek te openen, thuis of in jezelf? Bij Klarvida help ik je terug contact maken met wat leeft onder de oppervlakte. Zonder maskers of oordeel. Gewoon: jij, welkom zoals je bent. 👉 Plan hier je gratis kennismakingsgesprek

Je bent niet je verleden, maar je leeft er vaak onbewust nog wel in. In deze blog ontdek je hoe oude wonden je huidige gedrag, relaties en keuzes blijven beïnvloeden. We verkennen de rol van het zenuwstelsel, NLP-technieken, innerlijk kindwerk en mindful herprogrammeren om jezelf los te maken van oude scripts en met meer vrijheid te leven. Er komt een dag waarop je wakker wordt en beseft: “Ik leef niet in het nu. Ik leef in een echo.” Een echo van vroeger. Van wat je meemaakte. Van wat je niet kreeg. Van wat je leerde om te overleven. Misschien heb je het niet meteen door. Je hebt een job, je bent ‘functioneel’, je vrienden zeggen dat je sterk bent. Maar ergens… diep vanbinnen voel je het: je bent nog steeds bezig met het verleden ook al ligt het achter je. Je bent niet wat je meemaakte… De pijnlijke opmerkingen, het gebrek aan warmte, de chaos thuis, de onveiligheid op school, de afwezige ouder, het kind dat veel te vroeg volwassen moest worden… het heeft je gevormd , maar het is niet wie je bent . Wat je meemaakte was echt. En het mag erkend worden.Maar het is niet jouw essentie. Het is niet je kern. Je bent niet de afwijzing. Je bent degene die werd afgewezen. Je bent niet de angst. Je bent degene die moest overleven in angst. Je bent niet de fout. Je bent degene die groeide in omstandigheden die niet klopten. … maar misschien leef je er nog wel naar En dat is niet jouw schuld. We nemen onze overlevingsstrategieën mee. Ze zitten in je systeem. In je zenuwstelsel. In je dagelijkse reacties: Je stelt jezelf onbewust altijd op de achtergrond Je controleert elk detail omdat chaos je ooit overviel Je blijft in relaties waarin je ‘net genoeg’ krijgt, want meer voelt onwennig Je raakt overstuur door ‘kleine’ dingen, die diep vanbinnen helemaal niet klein zijn Je saboteert jezelf vlak voor succes, want onbewust geloof je dat je het niet waard bent Het is geen slechte wil. Het is een oud script. Eentje dat ooit jouw veiligheid diende. Maar vandaag… belemmert het je vrijheid. De onzichtbare ketens van je kindertijd Veel mensen zeggen: “Mijn jeugd was niet zo erg.” En toch voel je dat je ergens vastzit. Wist je dat trauma niet altijd een groot dramatisch moment is? Soms is trauma: Jarenlang jezelf moeten wegcijferen Altijd de verantwoordelijkheid dragen voor anderen Nooit gehoord worden als je verdrietig was Nooit fouten mogen maken zonder straf of schaamte Altijd op je hoede moeten zijn Het is niet wat er gebeurde , maar wat er ontbrak . En het is precies dat gemis dat zich blijft herhalen tenzij je het ziet en doorvoelt. “Maar ik functioneer toch?” Zeker. Je lacht. Je werkt. Je zorgt. Maar vraag jezelf eens af: Wanneer voel ik mij écht veilig? Kan ik ontspannen zonder schuldgevoel? Durf ik grenzen stellen zonder angst voor afwijzing? Mag ik falen van mezelf? Functioneren is niet hetzelfde als leven. Leven is voelen. Keuzes maken in vrijheid. Jezelf toelaten. Jezelf vertrouwen. Zolang je nog leeft tegen de pijn in , leef je nog steeds in je verleden. De breuklijn herkennen: 5 signalen dat je nog ‘woont’ in het verleden Je herhaalt oude patronen, ondanks al je inzicht. Je weet dat iets je niet dient, en toch gebeurt het steeds opnieuw. Je wordt overspoeld door emoties die niet lijken te kloppen met het moment. Een opmerking voelt als afwijzing. Een stilte voelt als verwerping. Je voelt je vaak ‘onverklaarbaar’ leeg, vlak na succes of verbinding. Alsof je systeem het niet gewend is om geluk te dragen. Je denkt constant aan ‘wat je anders had moeten doen’ Schuld en schaamte kleuren je zelfbeeld. Je voelt een diepe vermoeidheid, zelfs als je rust. Want je bent voortdurend bezig met het controleren van een innerlijke wereld. Je hoeft het verleden niet te vergeten. Je moet het herschrijven. Herschrijven betekent niet dat je zegt: “Het was niet erg.”Het betekent: Ik kies vandaag hoe ik ermee wil omgaan. Je leert: Je innerlijke kind zien en troosten Je grenzen opnieuw definiëren Je emoties dragen zonder jezelf te verliezen Jouw waarheid erkennen, zelfs als niemand anders dat deed De automatische piloot stopzetten Het verleden herschrijven betekent: jij kiest het script vanaf nu. Wat coaching kan betekenen in dit proces Soms heb je iemand nodig die met je meeloopt. Iemand die zegt: “Wat je voelt, klopt.”Iemand die je helpt onderscheiden: Wat is van toen, en wat is van nu? Bij Klarvida werken we niet met labels of diagnoses. We werken met je verhaal. Je tempo. Je lichaam. Je onderbewuste. Coaching helpt je: Je patronen herkennen én veranderen Mild worden voor jezelf Oefeningen integreren om je zenuwstelsel te kalmeren Nieuwe overtuigingen verankeren Meer vrijheid voelen in dagelijkse keuzes Een korte oefening: “Wat is van toen, en wat is van nu?” Neem een pen en papier. En beantwoord deze vraag: “Welke overtuiging heb ik over mezelf, die misschien niet van mij is?” En dan: Waar heb je dit geleerd? Wie sprak zo tegen jou? Wat zou jij tegen je jongere zelf zeggen als je die vandaag mocht troosten? Deze oefening is geen oplossing. Maar een deur naar binnen. Naar zachtheid en naar jezelf. Herinner dit: jij mag kiezen Je bent niet wat je overkwam. Je bent niet het kind dat zich niet goed genoeg voelde. Je bent niet het volwassen masker dat je nu draagt. Je bent zoveel méér. En je mag vandaag iets anders kiezen: Je mag stoppen met pleasen Je mag ruimte innemen Je mag rusten zonder je te verantwoorden Je mag kiezen voor liefde, zelfs als je dat vroeger niet leerde Je mag jezelf opnieuw leren vertrouwen een nieuw begin Het verleden zal altijd deel van je zijn. Maar het hoeft je niet te leiden. Je bent vrij.Vrij om vandaag een andere richting te kiezen.Vrij om te zeggen: Ik ben klaar om mezelf te leren kennen, los van mijn wonden. Klaar om niet langer vast te zitten in wat was? Bij Klarvida ben je welkom. Niet als probleem dat opgelost moet worden, maar als mens die zachtjes thuiskomt in zichzelf. 👉 Plan je gratis kennismakingsgesprek : Zonder wachtlijst. Zonder oordeel. Met volle aandacht voor jouw verhaal.

In een wereld vol prikkels, scrollen en constante ruis zijn we de stilte verleerd en daarmee het contact met onszelf. In deze blog ontdek je waarom rust essentieel is voor je mentale gezondheid, hoe stilte helend werkt voor je zenuwstelsel en hoe mindfulness, vertraging en bewuste aandacht je opnieuw verbinden met innerlijke rust, zingeving en herstel. Waarom we het niet meer verdragen om stil te zijn, en hoe stilte juist helend kan zijn Er was een tijd waarin we naar de wolken keken zonder afleiding. Waarin we konden wandelen zonder podcast, koffie drinken zonder scrollen, thuiskomen zonder de tv meteen aan te zetten. Vandaag leven we in een wereld waar geluid altijd aan staat. Waar stilte wordt vermeden als iets ongemakkelijks. Als iets dat gevuld moet worden.Maar wat als die stilte precies is wat we nodig hebben? Wat als ons lijf, ons hoofd, ons hart niet overbelast is door stress of werkdruk alleen — maar door het permanente ontbreken van echte rust ? De onzichtbare drukte Je hoeft niet op een snelweg te staan om overspoeld te zijn. De échte drukte is intern. De gedachten die blijven gaan. De constante prikkels die je zenuwstelsel niet kan verwerken. De stemmen van buitenaf die luider zijn dan je eigen intuïtie. De meldingen, de meningen, de ‘moetens’. De zelfafwijzing vermomd als motivatie. We zijn collectief overprikkeld. En tegelijk zijn we collectief vervreemd van stilte . En dat is gevaarlijk, want stilte is niet zomaar de afwezigheid van geluid.Stilte is de ruimte waar je jezelf terugvindt. Waarom we stilte vermijden Stilte is confronterend. Want zodra het stil wordt, hoor je: De gedachten die je wegduwt De twijfels die je overschreeuwt De leegte die je probeert te vullen met doen De emoties die je te lang genegeerd hebt We vullen onze dagen, onze schermen, onze agenda’s — omdat we bang zijn voor wat er tevoorschijn komt als het stilvalt.Want wie ben je, als er niemand is om te pleasen?Wie ben je, zonder je lijstje, je doelen, je filter? Zonder afleiding, wordt het stil.En in die stilte… word jij zichtbaar. Wat stilte wél is (en wat niet) Stilte is geen straf. Het is geen eenzaamheid.Het is geen leegte die gevuld moet worden. Stilte is: Een plek waar je adem dieper zakt Een moment waarin je lichaam niet ‘moet’ Een ruimte waar je ziel kan spreken Een rustpunt tussen het moeten en het mogen In stilte wordt je zenuwstelsel opnieuw gekalibreerd. Je intuïtie krijgt weer toegang en je emoties mogen landen in plaats van overspoeld te worden. De impact van chronische ruis Als je nooit stilvalt, gebeurt er iets met je systeem. Je raakt overgevoelig voor prikkels Je bent sneller geïrriteerd, vermoeid of afwezig Je lichaam blijft in een toestand van lichte alertheid Je slaapt, maar je rust niet Je voelt niet meer wat jij wil, alleen wat ‘moet’ En op termijn? Word je ziek. Niet altijd fysiek, maar wel innerlijk:Je raakt de verbinding kwijt met jezelf. Met je behoeftes. Je dromen. Je grenzen. “Ik kan niet stilzitten” is geen karakterfout, maar een signaal Veel mensen zeggen: “Ik kan niet tegen stilte. Ik word er zenuwachtig van.”Dat komt niet omdat jij ‘anders’ bent. Dat komt omdat stilte een spiegel  is. En als je dat niet geleerd hebt: als je veiligheid, rust, liefde niet in stilte hebt ervaren, dan voelt het nu als bedreigend. Maar je kan stilte opnieuw leren.Niet als discipline, maar als thuiskomen. De helende kracht van stilte (en wat het je kan brengen) 🌀 Fysiek:  je hartslag daalt, je cortisol zakt, je spijsvertering komt tot rust 🌀 Mentaal:  je creëert ruimte tussen stimulus en reactie 🌀 Emotioneel:  je kan voelen wat je normaal onderdrukt 🌀 Spiritueel:  je voelt je verbonden met iets groters, zonder het te hoeven benoemen Stilte is niet leeg. Stilte is vol.Vol aanwezigheid, potentieel en waarheid. Hoe je stilte kan oefenen (zonder te mediteren op een berg) Begin met microstilte Ga 3 minuten zitten zonder scherm, muziek of gesprek. Gewoon zijn. Let op je adem. Kijk uit het raam.Het zal onwennig voelen. Blijf zitten. Maak ruimte tussen acties In plaats van van taak naar taak te springen, neem je 1 minuut pauze. Voel je voeten. Leg je hand op je hart. Ga wandelen zonder afleiding Geen podcast. Geen gsm. Enkel jij en de wereld. Kijk, ruik, luister. Gebruik rituelen Steek een kaars aan, adem drie keer diep in, en zeg zacht: “Ik ben hier.” Maak van stilte een warm moment. Zeg nee tegen ruis Zet meldingen uit. Beperk nieuwsconsumptie. Wees bewust van wat je toelaat. Stilte in coaching Bij Klarvida gebruik ik stilte bewust. Niet als pauze. Maar als ruimte . Soms zit iemand tegenover mij en zegt: “Ik weet niet wat ik voel.”Dan zeggen we even niets en in die stilte komt het antwoord vanzelf. Je hoeft geen verklaring te hebben. Je hoeft niet altijd iets te zeggen. Soms is aanwezig zijn genoeg. Soms is stilte  de taal van de ziel. De paradox: wie leert vertragen, komt sneller thuis We denken vaak dat stilte gelijk staat aan tijdverlies. Maar in stilte gebeurt de échte transformatie. Niet in het praten. Niet in het analyseren. Maar in de zachtheid waarmee je gewoon durft zijn . Stilte leert je: Je lichaam te vertrouwen Je grenzen aan te voelen Je emoties te dragen Je waarheid te horen, zonder tussenkomst Misschien is dat wat je nu nodig hebt Niet nóg een taak.Niet nóg een oplossing.Maar een plek waar je niets moet. Een plek waar je mag zakken.Waar je mag loslaten.Waar je even niets hoeft te bewijzen. Misschien ben je niet kapot.Misschien ben je gewoon al te lang omgeven door ruis. Tot slot: een uitnodiging Herinner je dit: 🌿 De stilte is niet eng. De stilte is wie jij bent onder alle lagen. 🌿 Je hoeft haar niet te vrezen. Je mag haar opnieuw leren vertrouwen. 🌿 In de stilte word je niet kleiner. Je wordt heel. En misschien… is dat de grootste vorm van genezing die er bestaat. 💬 Voel je dat deze woorden je raken? Dan ben je welkom bij Klarvida. Niet om iets te fixen, maar om te luisteren, af te dalen en te voelen. 👉 Plan hier je gratis kennismakingsgesprek : Een plek zonder oordeel. Zonder haast. Waar jij mag zijn.

We zijn opgegroeid in een maatschappij waarin je pas mag stilstaan als je niet meer verder kunt. Waarin rust iets is dat je verdient na uitputting, en hulp iets wat je vraagt als je helemaal op bent. Maar wat als we het omdraaien? Wat als je niet hoeft te breken om hulp te mogen vragen? In deze blog onderzoeken we waar die overtuiging vandaan komt, wat het met je doet, en hoe je vandaag al mag kiezen voor zachtheid voor jezelf. Zonder schaamte. Zonder schuld. Met heel veel moed. De mythe van de sterke mens “Als ik hulp vraag, ben ik zwak.”“Ik moet dit toch alleen kunnen?”“Er zijn mensen die het erger hebben.”Herkenbaar? We leven in een tijd waarin kracht vaak verward wordt met volhouden . Alsof je pas dapper bent als je alles alleen doet. Maar ware kracht zit niet in het ontkennen van je grenzen. Het zit in het erkennen ervan en in het durven zeggen: ik heb iemand nodig. Veel mensen wachten tot het niet meer gaat. Tot hun lijf hen dwingt. Tot hun relatie barst. Tot ze huilen op de vloer van de badkamer. Maar wat als we een andere weg durven nemen? Waarom we wachten tot we breken Hulp vragen is kwetsbaar. En kwetsbaarheid werd ons vaak niet geleerd, maar afgeleerd . Misschien werd je vroeger beloond voor flink zijn en afgestraft voor verdriet. Misschien voelde je je lastig als je emoties toonde. Misschien werd er nooit naar je geluisterd tenzij je écht kwaad of kapot was. Geen wonder dat je nu wacht tot je breekt, dat was vroeger ook het moment waarop iemand eindelijk keek . Maar weet: dat kind dat ooit moest vechten om gezien te worden, woont nog steeds in jou. En het verlangt naar veiligheid, erkenning en toestemming om te voelen nog vóór je crasht. De stille signalen die we negeren Je hoeft niet in tranen te zijn om hulp nodig te hebben. Soms zit het in: Niet meer kunnen genieten van wat je vroeger leuk vond Constant overprikkeld zijn of snel geïrriteerd Die ene vage onrust die je niet uitgelegd krijgt Jezelf voortdurend vergelijken en kleiner maken Moe wakker worden, ook na acht uur slaap Het gevoel ‘er niet bij te horen’ terwijl je omringd bent door mensen Zeg niet te snel: “Het valt wel mee.” Vraag jezelf: Wat zou ik mijn beste vriend adviseren als die zich zo voelde? De prijs van doorgaan Doorbijten. Flink zijn. “Nog even volhouden.”Het zijn strategieën die we vaak jaren inzetten. Ze werken. Tot ze dat niet meer doen. Doorgaan tegen je grenzen in heeft een prijs. Je lijf raakt uitgeput, je hoofd overloopt, je verbinding met jezelf vervaagt. Soms voel je je zo ver weg van wie je was, dat je jezelf amper nog herkent. En net dan komt vaak de schaamte: “Hoe ben ik zo ver gekomen? Waarom heb ik niets eerder gedaan? ”Het antwoord is simpel én pijnlijk: je hebt nooit geleerd dat je mag kiezen voor hulp vóór het misloopt. Maar je kan dat vandaag wél leren. Hulp vragen is geen last, maar lef en zelfzorg Er is niets mis met jou omdat je het even niet meer weet. Sterker nog: het getuigt van moed als je dat durft toe te geven. In een wereld die ons leert alles te ‘fixen’ met een podcast, een app of een quote op Instagram, is het revolutionair om te zeggen: Ik wil iemand die met mij meeloopt. Je hoeft het niet alleen te doen. Je mág het niet alleen doen. Zorg dragen voor jezelf betekent: 👉 Voelen dat je niet faalt omdat je ondersteuning zoekt 👉 Begrijpen dat het leven complex is, en jij daarin mens mag zijn 👉 Kiezen voor verbinding, waar je jarenlang hebt volgehouden Maar wat als ik niet weet waar te beginnen? Hulp vragen kan overweldigend voelen. “Waar moet ik zijn? Wat als ik het verkeerd aanpak? Wat als ik geen klik voel?”Begin klein. Hier zijn 3 stappen om ruimte te maken voor jouw proces: 1. Sta jezelf toe te voelen wat je voelt Stop met het minimaliseren van je eigen ervaring. Zeg niet: “Anderen hebben het erger.” Zeg: “Ik voel me leeg, en dat verdient aandacht.” Elk gevoel mag bestaan. 2. Oefen in benoemen zonder uitleg Je hoeft jezelf niet te rechtvaardigen. Je mag zeggen: “Ik voel me de laatste tijd overspoeld.” Punt. Je hoeft niet uit te leggen waarom. 3. Kies iemand die naast je loopt, niet boven je staat Een goede coach of therapeut is geen expert over jouw leven. Die helpt jou jezelf  weer horen. Zoek iemand bij wie je je gezien voelt, niet beoordeeld. Wat coaching je kan bieden (ook al is het nog niet ‘erg genoeg’) Coaching is er niet alleen voor mensen die vastlopen. Het is er net voor wie vooruit wil vóór de crash. Het helpt je: Je patronen herkennen (en mild doorbreken) Grenzen voelen en respecteren Weer thuis te komen in je lichaam Leren communiceren vanuit je behoefte De lat verlagen zonder je waarde te verliezen Keuzes maken in lijn met wie jij wil zijn Het mooiste van coaching? Je hoeft niets te presteren . Je mag gewoon komen zoals je bent. Je hoeft je niet te verantwoorden Je hoeft geen verklaring te geven voor je moeheid. Je hoeft geen diagnose te hebben om je verdrietig te voelen. Je hoeft geen trauma te hebben om overprikkeld te zijn. Je hoeft niet aan de rand te staan om te zeggen: Help me even, ik ben het kwijt. Je mag hulp vragen als je voelt dat je wankelt. Je mag praten, ook al heb je geen woorden. Je mag vragen: “Loop even met me mee?” Een wereld waarin zachtheid de norm wordt Stel je eens voor dat er een wereld bestaat waarin we elkaar niet bewonderen omdat we zo ‘sterk’ zijn, maar omdat we zo eerlijk durven zijn. Waarin “Hoe gaat het?” geen beleefdheidsvraag is, maar een uitnodiging tot echtheid. Waarin hulp vragen niet als zwakte wordt gezien, maar als een daad van zelfliefde. Dat begint bij jou. Bij vandaag en bij het besef: Ik hoef niet te breken om te mogen ademen. Tot slot: een uitnodiging Misschien herken je jezelf in deze blog. Misschien weet je: Ik ben aan het leeglopen, langzaam.  Misschien draag je een glimlach die te veel moeite kost. Laat dit jouw uitnodiging zijn. Niet om in paniek hulp te zoeken, maar om zachtjes tegen jezelf te zeggen: "Het is oké. Ik hoef dit niet alleen te dragen. En ik mag kiezen voor hulp. Niet morgen. Maar nu." Wil je hierover praten? Bij Klarvida kan je terecht voor coaching met volle aandacht en zonder wachtlijst. Geen wachtruimte, geen oordeel. Enkel ruimte voor jouw verhaal, zoals het vandaag is. 👉 Boek hier je Gratis gesprek

Over de stille uitputting, maatschappelijke druk en de nood aan echte ondersteuning Er is iets aan het gebeuren dat we allemaal voelen, maar zelden durven benoemen. Een trage, diepe moeheid die niet weggaat met een goede nacht slaap. Het is geen gewone vermoeidheid. Het is existentiële uitputting . We zijn collectief moe. Niet enkel van het werk. Niet enkel van de druk. Maar van het moeten volhouden . Van het maskeren. Van het doorgaan terwijl onze ziel fluistert: Ik kan niet meer op deze manier verder. En toch... we blijven het bagatelliseren. “Het is gewoon druk.” “Iedereen is moe.” “Het hoort erbij.”Maar wat als het er niet bij hóórt? Wat als onze vermoeidheid een signaal is? En wat als coaching niet langer een luxeproduct is, maar een noodzakelijke heroriëntatie? De collectieve uitputting Call it what you want to call it: mentale overbelasting, emotionele leegte, stil trauma. Wat we vandaag meemaken is niet enkel individueel. Het is structureel. Een pandemie van overprikkeling, perfectionisme en prestatiedruk. We leven in een samenleving die snelheid beloont en stilstaan als verdacht beschouwt. Waarin je niet alleen moet slagen, maar het ook moeiteloos moet laten lijken. Waarin zelfzorg gelijkstaat aan een Instagram-post van een bad met kaarsen, terwijl je hart huilt. Mensen crashen niet omdat ze zwak zijn. Ze crashen omdat ze jarenlang sterk waren voor iedereen, behalve zichzelf. Van “druk druk druk” naar “ik voel me op” Scroll door je contacten. Kijk om je heen. Hoeveel mensen ken je die echt uitgerust  zijn? Die aanwezig  zijn in hun lichaam? Die niet overleven, maar leven? We zijn moe van het: Altijd beschikbaar zijn Altijd vergelijken Altijd presteren Altijd moeten En ironisch genoeg zoeken we de oplossing vaak opnieuw in “meer”: een betere planning, nog een opleiding, een nieuwe ochtendroutine.Maar vermoeidheid los je niet op met méér doen. Soms is de enige oplossing: minder van wat je niet nodig hebt. Meer van wie je bent. De pijnlijke overtuiging: “Coaching is voor wie het zich kan permitteren” Er leeft een hardnekkige gedachte: coaching is iets voor mensen met tijd, geld en ruimte . Maar niets is minder waar. De mensen die het meest gebaat zijn bij coaching, zijn net degenen die: Geen ruimte voelen om stil te vallen Niet weten waar hun grenzen liggen Zichzelf nooit echt hebben leren kennen Leven op automatische piloot Coaching is geen luxe. Het is een reddingsboei in een maatschappij die je aanmoedigt om jezelf te vergeten zolang je functioneert. Wat coaching écht betekent Coaching is geen oplossing voor problemen. Het is een proces van thuiskomen bij jezelf. Het is iemand naast je hebben die niet zegt: “Doe dit.”Maar die vraagt: Wat voel je écht? Wat wil je zélf? Welke stem is van jou, en welke is van anderen? Waar loop je op leeg, en wat geeft je leven? In een wereld vol ruis is coaching het moment waarop je jezelf eindelijk hoort. Waarom coaching nu belangrijker is dan ooit We leven in een tijd waarin alles sneller moet. Alles is meetbaar, optimaliseerbaar, deelbaar. Maar hoe meet je de kwaliteit van je verbindingen? Je rust? Je innerlijke vrede? Coaching helpt ons tegen de stroom in te zwemmen: Van doen  naar zijn Van moeten  naar mogen Van pleasen  naar voelen Mensen hunkeren niet naar meer succes. Ze hunkeren naar betekenis, rust, richting, en authenticiteit . En dat leer je zelden in een cursus, maar wel in een veilige ruimte waar je mag zakken in jezelf. 7 signalen dat jij niet alleen moe bent, maar collectief leegloopt Je voelt je permanent “aan” staan, ook als je rust. Je ervaart een vaag gevoel van onvrede, ondanks een ‘goed leven’. Je lichaam protesteert, maar je negeert het. Je hebt het gevoel dat je leeft op automatische piloot. Je bent sociaal aanwezig, maar innerlijk afwezig. Je piekert veel meer dan vroeger. Je stelt jezelf vaak de vraag: “Is dit het nu?” Als je jezelf hierin herkent: nee, je bent niet de enige. En nee, het ligt niet aan jou. Het ligt aan het systeem waar we allemaal in meedraaien. Waarom wachten tot het breekt? Veel mensen komen pas bij een coach als het echt niet meer gaat . Maar waarom wachten? Je laat je auto toch ook niet crashen voor je hem naar de garage brengt? Coaching is geen luxeproduct. Het is preventieve zorg. Voor je lichaam, hoofd, relaties, dromen en zo veel meer. We zouden het niet moeten zien als een “investering als het te laat is”, maar als een onderhoudsplan voor je mentale gezondheid. Enkele waarheden die je mag herontdekken Je hoeft geen burn-out te hebben om recht te hebben op rust Je mag ondersteuning zoeken zonder uitleg of diagnose Je hoeft niet eerst alles kapot te laten gaan voor je hulp inschakelt Je vermoeidheid is geen teken van zwakte, maar van lang vechten Je hebt geen nieuw trucje nodig. Je hebt zachtheid nodig. En ruimte. Wat coaching bij Klarvida anders maakt Bij Klarvida krijg je geen kant-en-klare tips. Je krijgt aanwezigheid. Aandacht. Échte begeleiding. Hier mag je: Zuchten zonder je te excuseren Stoppen met presteren Leren luisteren naar jezelf in plaats van naar je innerlijke criticus Langzaam afleren wat je niet meer dient Ontdekken wie je bent, los van je rol, functie of verleden Coaching moet toegankelijk worden, en dat begint hier Zonder wachtlijst, zonder oordeel, zonder druk. Daarom werk ik bij Klarvida met een gratis kennismakingsgesprek, zodat je zonder drempels kan voelen of dit iets voor je is. Want ik geloof: Rust is een recht. Begeleiding is geen luxe. En jij? Jij hoeft het niet alleen te dragen. een liefdevolle uitnodiging Misschien voel je je niet helemaal uitgeput. Maar ook niet helder. Niet leeg, maar ook niet vervuld. Dat tussenin, dat vage meh -gevoel? Dat is ook vermoeidheid. Van een wereld die je dwingt te blijven draaien. Laat dit je uitnodiging zijn. Niet om nóg harder te werken aan jezelf. Maar om zachter te worden voor jezelf. Niet om door te bijten, maar om even stil te vallen en te zeggen: “Ik mag hier zijn. Ook als ik moe ben. Ook als ik het niet weet. En ik mag hulp vragen. Niet morgen. Vandaag.” Klaar om niet langer alles alleen te dragen? Bij Klarvida ben je welkom voor coaching in Waregem: zonder wachtlijst, zonder druk, met volle aandacht voor jouw verhaal. 👉 Boek hier je Gratis gesprek

Veel mensen lopen vast in zelftwijfel, perfectionisme of het gevoel ‘niet genoeg’ te zijn. Maar wat als dat niet jouw fout is, maar het gevolg van wat je ooit leerde? In deze blog ontdek je hoe overtuigingen ontstaan, waarom je jezelf niet hoeft te fixen, en hoe je met NLP, innerlijk kindwerk en zachtheid kunt herprogrammeren wat je meekreeg maar niet meer dient. Hoe aangeleerde overtuigingen je klein houden en hoe je jezelf mag herprogrammeren "Waarom lukt het me niet gewoon?""Waarom saboteer ik mezelf telkens?""Waarom voel ik me nooit genoeg, hoeveel ik ook doe?" Als coach hoor ik deze vragen vaak. Niet als klaagzang, maar als stille pijn. Als fluistering van iemand die al veel geprobeerd heeft. En telkens weer botst op zichzelf.Maar wat als die ‘zelf’ waar je op botst… eigenlijk aangeleerd gedrag  is? Wat als het niet aan jou lag , maar aan wat je onderweg geleerd kreeg? De wonden die je niet ziet We groeien allemaal op in een systeem. Een gezin. Een cultuur. Een schoolomgeving.Daar leer je wat liefde is, wat waardering oplevert, wat ‘fout’ is, hoe je moet zijn om aanvaard te worden. En soms leer je dingen die diep in je systeem kruipen, maar nooit echt bij jou pasten. Zoals: Je moet braaf zijn Gevoeligheid is zwakte Je moet anderen pleasen om liefde te verdienen Succes is pas echt als je ervoor lijdt Je mag geen fouten maken Je emoties zijn lastig voor anderen Je nam ze aan omdat je kind was. Omdat je afhankelijk was. Omdat je moest overleven. Maar nu, jaren later, sturen die overtuigingen nog altijd je keuzes. Je reacties. Je relaties. Je bent niet gebroken. Je bent geprogrammeerd. Veel mensen denken: "Er is iets mis met mij." Maar wat als dat gevoel voortkomt uit een systeem waarin jij moest aanpassen  om erbij te horen? Wat als je als kind leerde dat je enkel aandacht kreeg als je presteerde?Wat als je leerde dat verdriet iets was om snel weg te lachen?Wat als je lichaam leerde om te bevriezen bij conflict, omdat dat veiliger was dan voelen? Dan reageert jouw systeem vandaag nog steeds zo. Niet omdat jij raar bent. Maar omdat je ooit iets heel logisch  leerde in een moeilijke context. Voorbeeld: je voelt je snel afgewezen in relaties Stel: je partner zegt iets kritisch, en jij voelt meteen paniek of afstand. Je denkt: “Zie je wel, ik ben niet goed genoeg.”Dat gevoel komt niet uit het moment. Het komt uit een oud verhaal . Misschien werd je als kind vaak bekritiseerd. Misschien kreeg je liefde alleen als je ‘goed’ was.En dus denkt jouw brein nu nog altijd: kritiek = gevaar. De reactie is echt. Maar de oorzaak is oud. Coaching helpt je het verschil leren voelen tussen ‘toen’ en ‘nu’. Overtuigingen zijn geen feiten Veel van wat je over jezelf denkt, is niet waar. Het is geleerd . En geleerd betekent ook: je kan het afleren . Hier zijn enkele klassieke voorbeelden van aangeleerde overtuigingen – en hoe ze je saboteren: Aangeleerde overtuiging Gevolg in je leven “Ik moet alles zelf doen.” Je durft geen hulp vragen, je loopt leeg. “Ik mag geen fouten maken.” Je stelt uit, of durft niet te groeien. “Ik ben lastig als ik mijn gevoel toon.” Je onderdrukt emoties, voelt je eenzaam. “Ik moet me bewijzen om iets waard te zijn.” Je blijft overpresteren, en toch onzeker. “Als ik rust, ben ik lui.” Je gunt jezelf nooit pauze. En het ergste? Je beseft het vaak niet eens.Deze overtuigingen draaien op de achtergrond, als onzichtbare scripts. Tot je ze in het licht brengt. Hoe je merkt dat je nog steeds volgens oude lessen leeft Je hebt het gevoel dat je altijd moet ‘verdienen’ wat vanzelf zou mogen komen (liefde, rust, ruimte). Je verbergt delen van jezelf om ‘gepast’ of ‘flink’ over te komen. Je twijfelt chronisch aan jezelf, ook al heb je geen reden. Je zoekt bevestiging buiten jezelf, omdat je je intern leeg voelt. Je hebt moeite met hulp ontvangen of kwetsbaarheid tonen. Je reageert niet op het nu. Je reageert op wat je geleerd hebt te verwachten. Maar wat als je een andere les mag leren? Wat als je vandaag jezelf toestaat om iets nieuws te geloven?Niet omdat iemand het zegt. Maar omdat jij voelt: ik wil mezelf niet langer afwijzen. Dan mag je opnieuw leren dat: Je grenzen mag stellen zonder schuldig te zijn Je niets hoeft te bewijzen om liefde waard te zijn Rust geen beloning is, maar een basisbehoefte Je emoties geen zwakte zijn, maar richtingaanwijzers Je fouten mag maken en toch een prachtig mens blijft Jezelf herprogrammeren met zachtheid Herprogrammeren klinkt technisch, maar het is vooral: je zenuwstelsel opnieuw laten ervaren dat het veilig is om jezelf te zijn. Bij Klarvida werken we o.a. met: NLP-oefeningen : om je automatische gedachtepatronen te herschrijven Mindfulness en ademwerk : om te leren vertragen en voelen Bewustzijnsoefeningen : om de herkomst van overtuigingen te ontdekken Zelfcompassie : omdat je jezelf niet ‘kan verbeteren’, maar wél leren dragen Je wordt niet een ‘nieuwe’ versie van jezelf. Je maakt ruimte voor wie je altijd al was, onder  al dat aangeleerde. Mini-oefening: “Welke zin leeft in mij, maar dient me niet meer?” Sluit je ogen. Adem diep in. Stel jezelf deze vraag: “Wat heb ik ooit geloofd over mezelf… dat niet langer klopt?” Schrijf het op. Bv.: “Ik ben niet goed genoeg.” “Ik moet me inhouden om geliefd te worden.” “Ik mag geen last zijn.” En schrijf er dan een nieuwe zin onder. Eén die je zelf kiest. Zoals: “Ik ben waardevol zoals ik ben.” “Mijn gevoel mag er zijn.” “Ik hoef niets te bewijzen om liefde te verdienen.” Herhaal die zin zachtjes. Elke dag. Tot je systeem begint te geloven wat jij al weet. Coaching is geen luxe, het is een vorm van bevrijding We leven in een maatschappij waarin je wordt afgerekend op prestaties, maar zelden leert om stil te staan bij waarom je doet wat je doet . Coaching brengt je terug naar jezelf. Niet om ‘je problemen op te lossen’, maar om opnieuw verbinding te maken met je kern. Zonder oordeel. Zonder moeten. Bij Klarvida is er ruimte voor jouw verhaal. Jouw tempo. Jouw wonden én jouw kracht. Want je bent geen probleem. Je bent een mens met een verleden en met de moed om daar niet voor altijd in te blijven wonen. je mag herschrijven Je bent niet dom, moeilijk, lui, gevoelig, dramatisch of te veel. Misschien ben je gewoon al jarenlang aan het reageren op oude lessen. Maar vandaag… mag je opnieuw beginnen. En weet: ✨ Je bent niet wat je geleerd kreeg. ✨ Je bent wat je kiest  te geloven, vandaag. ✨ En je hoeft dat pad niet alleen te bewandelen. 💬 Klaar om te herschrijven wat je ooit geleerd kreeg? Bij Klarvida help ik je terugkeren naar je eigen stem. Niet als therapie, maar als bevrijding. Zonder wachtlijst, zonder oordeel en met volle aandacht voor jouw verhaal. 👉 Boek hier je gratis kennismakingsgesprek