.png)
Awaken the Giant Within van Tony Robbins: hoe je beperkende overtuigingen doorbreekt en je innerlijke kracht activeert
Er zijn periodes waarin je heel goed weet wat je zou willen veranderen, maar jezelf toch telkens hetzelfde ziet doen. Je wilt meer voor jezelf kiezen, maar zegt opnieuw ja. Je wilt een nieuwe richting inslaan, maar blijft wachten tot je voldoende zekerheid voelt. Je weet rationeel dat je meer kunt dan je jezelf toestaat, terwijl ergens een stem blijft zeggen: dit is niets voor mij, ik ben daar niet goed genoeg voor, wat als het mislukt?
Dat spanningsveld staat centraal in Awaken the Giant Within van Tony Robbins. Het boek gaat over persoonlijke verantwoordelijkheid, keuzes, overtuigingen, emoties en het vermogen om gedrag te veranderen. Robbins vertrekt daarbij vanuit een krachtige gedachte: veel mensen beschikken over meer mogelijkheden dan ze in hun dagelijkse leven benutten, omdat oude overtuigingen en automatische patronen hun keuzes blijven beïnvloeden.
Die boodschap heeft miljoenen mensen aangesproken. Tegelijk is het belangrijk om onderscheid te maken tussen de inspirerende ideeën van Robbins en wat we vanuit de hedendaagse psychologie en neurowetenschappen daadwerkelijk kunnen onderbouwen. Niet iedere gedachte programmeert letterlijk je brein, het menselijke zenuwstelsel is niet simpelweg ontworpen om groei tegen te houden en een beperkende overtuiging verdwijnt niet door er één positievere zin tegenover te zetten.
Maar achter de krachtige taal van Robbins zit wel een bijzonder bruikbaar principe: wat je gelooft beïnvloedt wat je verwacht, waar je aandacht naartoe gaat, welke keuzes je maakt en welk gedrag je blijft herhalen. En precies daar ontstaat ruimte voor verandering.
Je leeft niet alleen vanuit wat mogelijk is, maar ook vanuit wat je gelooft dat mogelijk is
Stel dat twee mensen dezelfde professionele kans krijgen. De eerste denkt dat hij nog niet alle ervaring heeft, maar dat hij kan leren wat nodig is. De tweede denkt dat hij eigenlijk niet goed genoeg is en dat anderen dat vroeg of laat zullen ontdekken. De omstandigheden zijn dezelfde, maar de betekenis die beide personen eraan geven verschilt. De eerste stelt zich kandidaat, bereidt zich voor en vraagt feedback. De tweede stelt de beslissing uit, zoekt redenen waarom het geen goed moment is en laat de kans uiteindelijk voorbijgaan.
Wanneer dit regelmatig gebeurt, kan een zichzelf versterkend patroon ontstaan. De persoon die zichzelf voortdurend tegenhoudt, doet minder nieuwe ervaringen op en kan vervolgens concluderen dat zijn oorspronkelijke overtuiging blijkbaar klopte. Niet omdat gedachten op magische wijze de werkelijkheid creëren, maar omdat overtuigingen gedrag beïnvloeden en gedrag mede bepaalt welke ervaringen je opdoet.
Daarom is het belangrijk om persoonlijke verantwoordelijkheid niet te verwarren met volledige controle. Je gedachten bepalen niet alles wat je overkomt. Gezondheid, opvoeding, sociale omstandigheden, financiële mogelijkheden, andere mensen en toeval spelen allemaal een rol. Je bent niet verantwoordelijk voor iedere moeilijke ervaring die je leven binnenkomt. Waar je vaak wél enige invloed op hebt, is hoe je ermee omgaat en welke volgende stap je binnen de beschikbare ruimte zet. Dat is voor mij een van de sterkste ideeën uit het boek van Robbins.
Beperkende overtuigingen voelen als feiten omdat je ze niet meer onderzoekt
Een beperkende overtuiging is meer dan een gedachte die toevallig door je hoofd gaat. Wanneer je één keer denkt dat je iets niet kunt, hoeft dat weinig te betekenen. Wanneer dezelfde boodschap jarenlang terugkomt, kan ze onderdeel worden van je zelfbeeld. Ik ben niet goed genoeg. Ik moet sterk zijn. Ik mag niemand teleurstellen. Ik ben nu eenmaal onzeker. Ik moet alles onder controle houden. Als ik faal, zullen anderen anders naar mij kijken. Op een bepaald moment stellen we zulke overtuigingen nauwelijks nog ter discussie. Ze voelen niet langer als interpretaties, maar als beschrijvingen van wie we zijn. In Awaken the Giant Within besteedt Robbins veel aandacht aan de invloed van zulke overtuigingen op onze keuzes. De oorspronkelijke tekst koppelt ze sterk aan neurologische patronen en neuroplasticiteit.
Daar is enige voorzichtigheid nodig. Een overtuiging kan niet eenvoudig worden gereduceerd tot één neuraal circuit dat we vervolgens kunnen herschrijven. Het brein is daarvoor veel te complex. Wat neuroplasticiteit wél betekent, is dat onze hersenen gedurende het leven veranderbaar blijven door leren, ervaring en herhaling. Dat betekent niet dat je door een gedachte vaak genoeg te herhalen automatisch een nieuwe werkelijkheid creëert. Het betekent wel dat bestaande patronen niet noodzakelijk voor altijd vaststaan. Dat vind ik eigenlijk hoopvoller dan het populaire idee van je brein herprogrammeren. Je hoeft jezelf niet opnieuw te programmeren alsof er iets defect is. Je kunt leren om een overtuiging die jarenlang vanzelfsprekend voelde opnieuw te onderzoeken.
Waar heb je geleerd om zo naar jezelf te kijken?
Veel overtuigingen hebben een geschiedenis. Een kind dat vooral waardering krijgt wanneer het goed presteert, kan bijvoorbeeld langzaam leren dat presteren verbonden is met erkenning. Iemand die regelmatig kritiek kreeg, kan bijzonder alert worden op fouten. Wie conflicten thuis als bedreigend ervoer, kan leren dat aanpassen veiliger voelt dan grenzen stellen. Later kunnen zulke strategieën blijven bestaan, ook wanneer de oorspronkelijke omstandigheden al lang veranderd zijn.
Dat betekent niet dat iedere onzekerheid rechtstreeks terug te brengen is tot één gebeurtenis uit je jeugd. Onze persoonlijkheid, temperament, relaties, cultuur en latere ervaringen spelen eveneens mee. Twee mensen kunnen bovendien dezelfde situatie meemaken en er een totaal verschillende betekenis aan geven.
Toch kan het verhelderend zijn om bij een hardnekkige overtuiging niet alleen te vragen of ze waar is, maar ook: waar heb ik geleerd om zo naar mezelf te kijken? Dat verandert de relatie met de gedachte. Ik ben niet goed genoeg klinkt als een identiteit. Ik heb geleerd om mezelf snel als niet goed genoeg te beoordelen beschrijft een patroon. En een patroon kan onderzocht en geleidelijk veranderd worden.
Tony Robbins en de kracht van beslissingen
Een centraal idee in Awaken the Giant Within is dat beslissingen richting geven aan ons leven. Robbins legt veel nadruk op het moment waarop iemand stopt met hopen dat iets vanzelf verandert en besluit om daadwerkelijk iets anders te doen. Dat klinkt eenvoudig, maar er zit een belangrijk onderscheid in: een beslissing wordt pas werkelijk betekenisvol wanneer ze gevolgd wordt door gedrag.
Je kunt jarenlang zeggen dat je beter je grenzen wilt bewaken. Het patroon begint pas te veranderen wanneer je in een concrete situatie voor het eerst zegt dat iets deze week niet lukt. Je kunt besluiten gezonder te leven, maar uiteindelijk zijn het de dagelijkse keuzes rond beweging, voeding, slaap en herstel die dat besluit vormgeven. Je kunt jezelf vertellen dat je een onderneming wilt starten, maar er verandert pas iets wanneer je een eerste aanbod maakt, iemand contacteert of daadwerkelijk iets publiceert.
Een beslissing is daardoor geen magisch kantelpunt waarop je plots een andere persoon wordt. Ze creëert een richting. Vervolgens bepalen herhaling, ervaring, feedback en bijsturing of daar werkelijk een ander patroon uit ontstaat.
Waarom inzicht alleen meestal niet genoeg is
Dit verklaart waarom je iets heel goed kunt begrijpen en het toch blijven doen. Je kunt perfect weten dat je te veel pleast en vervolgens opnieuw ja zeggen. Je kunt begrijpen dat perfectionisme je uitput en toch nog een uur besteden aan een detail dat nauwelijks verschil maakt. Je kunt weten dat piekeren niets meer oplost en 's nachts toch opnieuw dezelfde scenario's analyseren.
Kennis verandert gedrag niet automatisch, omdat een oud patroon vaak ook een functie heeft. Pleasen kan de kans op conflict verkleinen. Perfectionisme kan tijdelijk het gevoel geven dat je controle hebt. Uitstelgedrag kan beschermen tegen de mogelijkheid van mislukking. Voortdurend analyseren kan het gevoel geven dat je een onzekere toekomst toch enigszins onder controle probeert te krijgen.
Daarom vind ik een andere vraag vaak interessanter dan “waarom doe ik dit toch altijd?” Vraag jezelf eens af: “Waartegen probeert dit gedrag mij eigenlijk te beschermen?” Op dat moment verandert zelfkritiek in nieuwsgierigheid. Je hoeft het patroon niet goed te praten, maar je begint wel te begrijpen waarom het zo hardnekkig kan zijn.
Pijn en plezier: een krachtig idee dat nuance nodig heeft
Robbins gebruikt in zijn boek veelvuldig het principe dat menselijk gedrag wordt beïnvloed door het vermijden van pijn en het zoeken naar plezier. Mensen kunnen bijvoorbeeld in een ongezonde situatie blijven omdat de onzekerheid van verandering nog bedreigender voelt. Ze kunnen een belangrijk doel uitstellen omdat mogelijke mislukking emotioneel zwaarder weegt dan de voordelen van proberen. De oorspronkelijke blog beschrijft dit als de associaties die we met pijn en plezier hebben opgebouwd.
Als model kan dat interessant zijn, maar menselijk gedrag is complexer dan twee knoppen voor pijn en plezier. We handelen ook vanuit waarden, gewoonten, verbondenheid, sociale normen, nieuwsgierigheid, identiteit en betekenis. Toch verklaart het principe iets belangrijks over verandering: wat op lange termijn goed voor ons kan zijn, kan op korte termijn ongemakkelijk voelen.
Een grens stellen kan op lange termijn rust geven en vandaag schuldgevoel oproepen. Solliciteren kan nieuwe mogelijkheden creëren en tegelijkertijd angst voor afwijzing veroorzaken. Een moeilijk gesprek kan een relatie uiteindelijk verbeteren, terwijl het nu gemakkelijker voelt om het uit te stellen. Daardoor kiezen we geregeld voor onmiddellijke verlichting boven verandering op langere termijn, omdat het bekende op korte termijn vaak veiliger voelt dan het onbekende.
Angst hoeft niet eerst te verdwijnen voordat je kunt bewegen
Veel mensen wachten op zelfvertrouwen voordat ze iets nieuws ondernemen. Eerst moet de twijfel verdwijnen en daarna zullen ze handelen. Alleen ontstaat zelfvertrouwen vaak juist doordat je ervaringen opdoet.
Stel dat je ervan overtuigd bent dat mensen je zullen afwijzen wanneer je een grens stelt. Je kunt honderd keer tegen jezelf zeggen dat grenzen gezond zijn, maar die woorden alleen hoeven weinig te veranderen. Wanneer je uiteindelijk één redelijke grens communiceert en ontdekt dat de relatie niet instort, krijg je nieuwe informatie. Zelfs wanneer iemand teleurgesteld reageert, kun je ontdekken dat je die teleurstelling kunt verdragen zonder onmiddellijk je grens terug te trekken.
Je overtuiging verandert dan niet omdat je een negatieve gedachte hebt vervangen door een positieve gedachte. Ze verandert doordat je werkelijke ervaring niet langer volledig overeenkomt met de voorspelling die je jarenlang hebt geloofd.
Dat is een veel krachtigere vorm van persoonlijke groei.
Focus beïnvloedt je werkelijkheid, maar creëert haar niet
Robbins staat bekend om het idee dat waar je aandacht naartoe gaat, je energie volgt. In de oorspronkelijke blog werd dat gekoppeld aan het Reticular Activating System, of RAS, alsof dit één hersenfilter is dat bepaalt welke informatie je bewust opmerkt.
Die populaire neurologische uitleg is te eenvoudig. Aandacht wordt door verschillende hersensystemen en cognitieve processen beïnvloed. Maar het bredere psychologische principe blijft relevant: onze aandacht is selectief. We kunnen onmogelijk ieder detail van onze omgeving even sterk verwerken.
Wanneer je ervan overtuigd bent dat je collega's je niet respecteren, zullen momenten waarop iemand je onderbreekt waarschijnlijk extra opvallen. Wanneer je voortdurend bang bent om fouten te maken, kunnen de dingen die niet perfect verliepen veel meer gewicht krijgen dan alles wat goed ging. Daardoor kan een bestaande overtuiging zichzelf steeds opnieuw bevestigd lijken te zien.
Een interessante vraag is daarom: waar zoek ik momenteel voortdurend bewijs voor? Niet om problemen positief weg te denken, maar om te onderzoeken of je aandacht nog een voldoende volledig beeld van de werkelijkheid krijgt.
Positief denken is niet hetzelfde als een overtuiging veranderen
Een veelgemaakte fout binnen persoonlijke ontwikkeling is dat negatieve overtuigingen simpelweg vervangen worden door hun positieve tegenovergestelde. Ik ben niet goed genoeg wordt ik ben geweldig. Ik ben bang om te falen wordt ik kan alles bereiken. Ik twijfel aan mezelf wordt ik ben volledig zelfverzekerd.
Wanneer je die nieuwe gedachte zelf niet gelooft, ontstaat er nauwelijks beweging. Je innerlijke reactie zal onmiddellijk argumenten produceren waarom de affirmatie niet klopt.
Daarom werk ik liever met overtuigingen die zowel realistisch als verruimend zijn. “Ik moet alles perfect doen” kan bijvoorbeeld veranderen in “ik wil kwaliteit leveren, maar goed genoeg mag werkelijk goed genoeg zijn.” De gedachte “ik kan dit niet” kan worden: “ik kan dit op dit moment nog niet zoals ik het zou willen, maar ik kan onderzoeken wat ik nodig heb om beter te worden.”
En “ik mag niemand teleurstellen” kan veranderen in: “ik kan rekening houden met anderen zonder verantwoordelijk te zijn voor iedere emotie die mijn keuzes bij hen oproepen.”
Zo probeer je de werkelijkheid niet mooier te maken dan ze is. Je maakt je interpretatie van die werkelijkheid ruimer.
Je lichaam en je mentale toestand beïnvloeden elkaar
Robbins besteedt veel aandacht aan wat hij physiology noemt: het idee dat beweging, houding en ademhaling invloed kunnen hebben op onze emotionele toestand. De oorspronkelijke tekst koppelde dit heel rechtstreeks aan cortisol, dopamine, serotonine en stressregulatie. Ook daar is nuance nodig. Onze emotionele toestand ontstaat uit een complexe wisselwerking tussen lichaam, brein, gedachten, context en eerdere ervaringen. Je kunt niet eenvoudig één neurotransmitter naar wens veranderen door een bepaalde houding aan te nemen.
Maar lichaam en geest beïnvloeden elkaar wel. Wanneer je slecht slaapt, nauwelijks beweegt en voortdurend gespannen bent, kan dat invloed hebben op hoe je je voelt en denkt. Rustige ademhaling kan voor bepaalde mensen helpen om spanning te verminderen en regelmatige lichaamsbeweging hangt samen met verschillende lichamelijke en mentale gezondheidsvoordelen.
Daarom hoeft verandering niet uitsluitend in je hoofd te beginnen. Wanneer je vastloopt in gedachten, kan het helpen om even op te staan, te wandelen, bewuster te ademen of simpelweg aandacht te geven aan wat je lichaam op dat moment nodig heeft. Niet omdat daarmee ieder probleem verdwijnt, maar omdat je mentale toestand niet losstaat van je fysieke toestand.
Mindfulness: herkennen wat er gebeurt voordat je automatisch reageert
Hier sluit mindfulness mooi aan bij het gedachtegoed van Robbins. In de oorspronkelijke blog wordt mindfulness beschreven als een manier om ruimte te creëren tussen impuls en reactie en om terugkerende gedachten, emoties en patronen eerder te herkennen.
Stel dat iemand kritiek op je geeft. Vrijwel onmiddellijk verschijnt de gedachte: zie je wel, ik ben niet goed genoeg. Daarna ontstaat schaamte, boosheid of spanning en vervolgens de impuls om jezelf te verdedigen. Wanneer dat hele proces automatisch verloopt, voelt het alsof de kritiek rechtstreeks jouw reactie heeft veroorzaakt.
Mindfulness kan helpen om onderdelen van dat proces eerder op te merken. Je kunt herkennen dat je spanning voelt, dat de gedachte “ik ben niet goed genoeg” verschijnt en dat je jezelf onmiddellijk wilt verdedigen. Het verschil lijkt klein, maar is fundamenteel.
Ik ben niet goed genoeg wordt dan: ik merk dat ik de gedachte heb dat ik niet goed genoeg ben.
De gedachte is nog steeds aanwezig, maar ze is niet langer automatisch hetzelfde als de waarheid. En precies in die kleine ruimte ontstaat keuzevrijheid.
NLP kan helpen onderzoeken,
Vraag niet alleen wat je wilt geloven, maar wat je kunt onderzoeken
Wanneer je een beperkende overtuiging werkelijk wilt veranderen, hoef je haar daarom niet onmiddellijk te vervangen. Neem bijvoorbeeld de gedachte: “Ik ben niet goed genoeg om dit te doen.” Vraag eerst wat dit precies betekent. Welke vaardigheid ontbreekt volgens jou? Welk bewijs ondersteunt die gedachte? Welk bewijs past er minder goed bij? Welke ervaringen uit het verleden kleuren je conclusie?
Vervolgens komt de belangrijkste stap: welke kleine handeling kan je uitvoeren waarmee je jouw overtuiging in de werkelijkheid test?
Wanneer je denkt dat je niet voor een groep kunt spreken, hoef je morgen geen zaal met vijfhonderd mensen toe te spreken. Je kunt tijdens een vergadering één idee delen. Wanneer je bang bent om grenzen te stellen, hoef je niet onmiddellijk je hele leven om te gooien. Je kunt één klein verzoek weigeren waarvoor je werkelijk geen ruimte hebt. Wanneer je denkt dat niemand geïnteresseerd is in wat je maakt, kun je één creatie publiceren en observeren wat er gebeurt.
Daarna kijk je naar de werkelijkheid. Het kan blijken dat je overtuiging grotendeels onjuist was. Je kunt ontdekken dat je voorspelling veel extremer was dan wat werkelijk gebeurde. Maar het is ook mogelijk dat iemand inderdaad negatief reageert. Ook dan heb je iets geleerd: een negatieve reactie betekent niet automatisch dat je die situatie niet aankunt.
Het doel is niet ontdekken dat er nooit iets verkeerd zal gaan. Het doel is ervaren dat je meer mogelijkheden hebt om met de werkelijkheid om te gaan dan je oude overtuigingen je deden geloven.
Innerlijke kracht betekent niet dat je altijd sterk moet zijn
De titel Awaken the Giant Within roept het beeld op dat ergens diep in ons een enorme kracht verborgen zit die alleen wakker gemaakt moet worden. Dat kan inspirerend zijn, maar het kan ook een gevaarlijke boodschap worden wanneer we denken dat alles oplosbaar is zolang onze mindset maar sterk genoeg is.
Er bestaan omstandigheden die werkelijk zwaar zijn. Mensen worden ziek, verliezen iemand van wie ze houden, krijgen financiële problemen, ervaren onrecht of worden geconfronteerd met situaties die ze niet zelf kunnen veranderen. Het zou onmenselijk zijn om zulke ervaringen te reduceren tot verkeerde overtuigingen of onvoldoende persoonlijke kracht.
Innerlijke kracht betekent voor mij daarom iets anders. Het betekent dat je binnen de ruimte die er wél is opnieuw probeert te onderzoeken waar je invloed ligt. De ene dag betekent dat een moeilijke beslissing nemen. Een andere dag betekent het erkennen dat je hulp nodig hebt. Het kan betekenen dat je een grens stelt, maar ook dat je een fout toegeeft. Dat je doorgaat wanneer iets belangrijk voor je is, maar eveneens dat je iets loslaat wanneer het niet langer bij je past.
Kracht is niet altijd harder duwen. Kracht kan ook betekenen dat je eindelijk stopt met voortdurend tegen jezelf te vechten.
Persoonlijke groei betekent niet dat je jezelf eerst moet repareren
Een van de sterkste gedachten uit de oorspronkelijke blog is dat persoonlijke ontwikkeling niet zou moeten betekenen dat je jezelf eerst moet fixen voordat je waardevol genoeg bent.
Persoonlijke groei kan namelijk ongemerkt veranderen in een nieuwe vorm van zelfafwijzing. Je moet productiever worden, zelfverzekerder zijn, rustiger reageren, succesvoller worden, fitter zijn en positiever denken. Voor je het weet wordt persoonlijke ontwikkeling een eindeloos project waarbij je huidige zelf nooit voldoende is.
Maar twee dingen kunnen tegelijkertijd waar zijn. Je kunt vandaag waardevol zijn zoals je bent én patronen hebben die je wilt veranderen. Je hoeft jezelf niet af te wijzen om te kunnen groeien.
Dat verandert ook de motivatie achter verandering. Je probeert niet meer te groeien omdat je huidige versie onvoldoende is. Je groeit omdat je jezelf belangrijk genoeg vindt om bepaalde mogelijkheden verder te onderzoeken.
Van beperkende overtuiging naar nieuwe ervaring
Een eenvoudige oefening kan helpen om dit concreet te maken. Kies één overtuiging die regelmatig terugkomt en je gedrag daadwerkelijk beperkt. Maak haar zo specifiek mogelijk. Niet “ik ben onzeker”, maar bijvoorbeeld: “wanneer ik mijn mening geef en iemand is het oneens, denk ik onmiddellijk dat ik iets doms heb gezegd.”
Onderzoek vervolgens wat je in zo'n situatie voorspelt. Misschien verwacht je dat mensen je minder serieus zullen nemen. Kijk daarna eerlijk naar het bewijs. Welke ervaringen lijken die voorspelling te ondersteunen? Welke ervaringen passen er niet bij? Probeer daarbij niet uitsluitend argumenten te verzamelen voor wat je graag zou willen geloven.
Bedenk daarna één kleine en haalbare situatie waarin je die overtuiging kunt testen. Spreek tijdens een gesprek één keer je mening uit zonder haar onmiddellijk af te zwakken. Stel een vraag die je normaal uit onzekerheid niet zou stellen. Zeg een keer nee zonder daarna tien redenen te geven waarom je dat doet.
Observeer vervolgens wat er werkelijk gebeurt. Misschien ontdek je dat je oude overtuiging veel te absoluut was. Misschien ervaar je ongemak, maar merk je dat je het aankunt. Of je krijgt daadwerkelijk kritiek en ontdekt dat kritiek niet automatisch betekent dat je waarde als persoon ter discussie staat.
Dat is hoe verandering steeds steviger kan worden: niet doordat je jezelf dwingt iets positiefs te geloven, maar doordat je nieuwe ervaringen verzamelt die je oude verhaal minder vanzelfsprekend maken.
De werkelijke boodschap van Awaken the Giant Within
Wanneer we de grote woorden, de typische energie van Tony Robbins en enkele te eenvoudige neurologische verklaringen opzijzetten, blijft er naar mijn gevoel een bijzonder waardevolle boodschap over. Je verleden beïnvloedt je, maar hoeft niet iedere toekomstige keuze vast te leggen. Overtuigingen kunnen diepgeworteld zijn zonder absolute waarheden te zijn. Emoties geven belangrijke informatie zonder dat iedere emotie automatisch bepaalt wat je moet doen. Aandacht beïnvloedt wat je ziet en herhaald gedrag beïnvloedt welke patronen steeds vertrouwder worden.
Verandering ontstaat daarom zelden door één spectaculaire doorbraak. Ze ontstaat wanneer bewustzijn gevolgd wordt door andere ervaringen en andere keuzes. Je merkt een oud patroon op, onderbreekt het één keer en ontdekt dat er een alternatief bestaat. Vervolgens doe je dat opnieuw. Langzaam wordt wat eerst vreemd en ongemakkelijk voelde iets vertrouwder.
Je innerlijke kracht wordt niet zichtbaar wanneer angst volledig verdwenen is. Ze wordt zichtbaar wanneer angst niet langer iedere beslissing voor jou hoeft te nemen.
Daarvoor hoef je morgen geen volledig ander mens te zijn. Eén bewuste keuze die niet volledig door je oude patroon wordt bepaald, is al verandering. Daarna volgt een volgende keuze. En precies daarin ligt misschien de meest realistische vorm van de giant within waar Robbins over schrijft.
Beperkende overtuigingen onderzoeken bij Klarvida
Binnen coaching bij Klarvida werk ik regelmatig met mensen die rationeel heel goed weten wat ze willen, maar merken dat terugkerende overtuigingen, twijfel, perfectionisme, pleasen of angst hen telkens opnieuw tegenhouden. Samen kunnen we onderzoeken welke patronen terugkomen, welke betekenis je eraan geeft en welke kleine veranderingen kunnen helpen om opnieuw meer keuzevrijheid te ervaren.
Daarbij maak ik onder andere gebruik van inzichten en oefeningen uit NLP, mindfulness en positieve psychologie. Ik beschouw deze benaderingen niet als manieren om je brein magisch te herprogrammeren, maar als mogelijke hulpmiddelen om bewuster naar gedachten, overtuigingen, aandacht en gedrag te kijken. Het doel is niet dat je nooit meer twijfelt of bang bent, maar dat oude overtuigingen minder automatisch bepalen welke keuzes je maakt.
Coaching bij Klarvida is bedoeld als begeleiding bij onder andere onzekerheid, stress, terugkerende patronen en persoonlijke groei. Coaching vervangt geen medische, psychologische of psychiatrische behandeling. Wanneer tijdens een kennismaking of begeleiding blijkt dat je hulpvraag andere of meer gespecialiseerde ondersteuning vraagt, is het belangrijk om daar open naar te kijken en passende professionele hulp te zoeken.
Herken je dat je telkens tegen dezelfde overtuigingen of patronen aanloopt en wil je onderzoeken wat er verandert wanneer je ze niet langer automatisch hoeft te volgen? Je kunt gratis en vrijblijvend kennismaken met Klarvida.
Lees ook:
Opmerkingen